Browsing Tag

Recensie

Het is klein en het leest

Gelezen | Fangirl – Rainbow Rowell

Onlangs las ik het boek Fangirl van de Amerikaanse schrijfster Rainbow Rowell (wat een leuke naam!). Ik had het boek in een opwelling gekocht en wist er vrij weinig vanaf. Maar ik las het vervolgens in één dag uit. Wat vond ik er van?

 

Waar gaat het over?

Fangirl gaat, zoals je al kan raden, over een meisje die ontzettend fan is van een fictief personage. De tekst op de achterflap vind ik persoonlijk nogal kinderachtig, maar het laat wel zien waar het ongeveer over gaat:

Cath is fan van Simon Snow, maar zo zijn er wel meer. Het enige verschil is dat een Simon Snow-fan zijn voor Cath net zo veel betekent als kunnen ademen voor de rest van de mensheid. Als Cath niet over Simon Snow leest, in boeken waarin hij de hoofdpersoon is of op forums, dan schrijft ze fanfictie of verkleedt ze zich als een van de personages uit de films. Tot nu toe was haar tweelingzus Wren net zo gek op Simon Snow, maar nu ze gaan studeren is het fangirlen er voor Wren wel een beetje af. Cath zal nu dus alleen door haar veelal fictieve leven moeten gaan. Maar is ze daar wel klaar voor? Haar nieuwe kamergenoot Reagan is in ieder geval vastbesloten om Cath een handje te helpen. Samen trekken ze ten strijde tegen veeleisende docenten, manische ouders en sluimerende verliefdheden en komt Cath erachter dat nerd zijn eigenlijk wel heel cool is.

Over het boek

Een belangrijk aspect van het boek, vind ik, is dat er geen spanning is in dit boek. Er zijn geen spannende onthullingen, rare plottwisten of een grote climax waar het verhaal naar toe bouwt. Is het boek dan saai? Nee, alles behalve. Het hoofdpersonage Cath is erg verlegen dus de lezer leert haar langzaam kennen. Stukje bij stukje kom je meer over haar te weten, over haar verleden en waarom ze is zoals ze is. Daarnaast schrijft Rowell fantastisch, waardoor het net lijkt alsof je in dezelfde ruimte bent als de personages. Het boek zit ook vol met gevatte dialogen, die ook heel realistisch aanvoelen. Ik vond het eigenlijk ook een fijne afwisseling dat er een rustig verhaal wordt verteld, zonder gekke plottwisten.

Een ander aspect is dat ik mij erg herkende in Cath. Naar mijn idee gaat het boek maar voor een deel om het Fangirl en Simon Snow-gedeelte. Het gaat voornamelijk over Cath en haar eerste jaar op de universiteit. Ze moet uitzoeken wie ze is in verhouding tot haar zus en haar vader, wat ze wil en waar ze zich thuis voelt. Cath worstelt met haar plek op de universiteit. Aan de ene kant geniet ze ervan dat het niet meer raar is om leren leuk te vinden. Aan de andere kant maakt ze moeilijk vrienden en snapt ze het ‘typische’ studentenleven niet. Dat is een tweestrijd die ik deels herken van mijn eerste jaar aan de universiteit. Het is daarom leuk om te lezen dat meer mensen, of personages, daar mee worstelden.

Mijn mening

Fangirl is een erg leuk verhaal dat fijn weg leest. Een minpunt is dat het het plot al snel als ‘af’ voelt. Er zijn natuurlijk wel problemen die opgelost moeten worden, maar je voelt al snel aan dat dit wel goed komt. Tegelijkertijd maakt dat Fangirl een ideaal feelgood-boek.

 

Heb jij dit boek, of een ander boek van Rainbow Rowell, al eens gelezen? 

Titel: Fangirl

Auteur: Rainbow Rowell

Pagina’s: 336 (Nederlands) en 459 (Engels)

Genre: Young Adult

Beoordeling: 4/5

Kliekjes

Sterrenstof (ster) – Recensie

Hoe heet het: Sterrenstof (ster) of, in het Engels, Stardust
Door wie: Neil Gaiman
Met welke uitgeverij: Luitingh in het Nederlands
Wanneer: 1998
Waarover: Ik vond op Goodreads een hele mooie omschrijving in het Engels dus bij deze. “Hopelessly crossed in love, a boy of half-fairy parentage leaves his mundane Victorian-English village on a quest for a fallen star in the magical realm. The star proves to be an attractive woman with a hot temper, who plunges with our hero into adventures featuring witches, the lion and the unicorn, plotting elf-lords, ships that sail the sky, magical transformations, curses whose effects rebound, binding conditions with hidden loopholes and all the rest.

Stardust is één van mijn favoriete films. Het verhaal wordt zo sprookjesachtig en mooi vertelt. De landschappen die worden getoond zijn prachtig. De filmmuziek is betoverend. En daarbij zit er ook nog een flinke dosis humor en actie in. Het mooie aan Stardust vind ik dat niets is zoals je verwacht. Een gevreesde kapitein blijkt zich graag om te kleden in vrouwenkleren en vaak speelt haat meer een rol in de relaties dan liefde. Juist daarom was ik enorm benieuwd naar het boek. Ik las overal dat het beter en mooier zou zijn dan de film. Gruwelijker ook: er zouden bloederige scènes in voorkomen. Toen ik een Nederlandse versie van het boek kon lenen besloot ik hem nu maar eens echt te lezen en zelf te bepalen wat ik er van vond.

Helaas kan ik er vrij kort over zijn: het viel mij tegen. Eén fout van mijn kant was de keus om in het Nederlands te lezen (normaal gesproken lees ik vooral in het Engels) want hierdoor veranderde het verhaal meteen in een kinderlijk sprookje met een paar explicietere seksscènes. Maar daarnaast miste ik een bepaalde magie en betovering in het verhaal, ik kwam er gewoonweg niet in. Er werd naar mijn idee veel vertelt over onnodige zaken en lang stilgestaan bij dingen die niet interessant waren. De gesprekken tussen Tristan en de ster waren helemaal niet zo vlot en leuk zoals in de film, eerder saai en voorspelbaar. Het duurde naar mijn idee lang voordat het verhaal goed en wel op gang kwam. Een hele tijd voelde het alsof Neil Gaiman een hoop leuke ideeën had maar niet goed wist welke richting hij op wilde. Een voorbeeld is het einde (goed voorbeeld, meteen beginnen bij het eind haha) in de film is dit vlot gedaan met actie en een mooi verhaal. In het boek voelde het alsof Gaiman twee hoofdstukken deed over het afronden van het verhaal omdat hij er ineens allemaal dingen bij vertelde.

Ik geef zelfs toe dat ik er soms een beetje doorheen heb gebladerd. Om een of andere reden greep het verhaal mij gewoon niet zo zoals de film en dat vond ik jammer. Het voelde een beetje alsof ik teleurgesteld werd door een trouwe vriend. Ik had zo’n zin om het boek te lezen, in de hoop dat de wereld van Stardust nog een keer zou betoveren, maar het haalde juist magie weg. Misschien door de taal, misschien omdat ik de film eerst heb gezien en films altijd vlotter zijn dan boeken.

Er waren ook wel positieve punten hoor. Zo werd de relatie tussen Tristan en ‘de andere wereld’ beter uitgelegd en onderbouwd. Je ziet hem wat dat betreft beter ontwikkelen. Maar ik denk dat dat het enige echt positieve was. Helaas. Misschien moet ik in de toekomst het boek nog een kans geven, dan wel in het Engels. Wie weet hoe ik er dan over denk.

Viel een boek jullie wel eens zo tegen, vergeleken met de verfilming?