Kliekjes

Het is klein en ging in quarantaine

Als je mij volgt op Instagram had je misschien al wat meegekregen. Twee weken geleden werd ik ziek en besloot ik mij te laten testen op corona. Terwijl ik ‘vroeger’ bij drie keer niezen zou denken ‘morgen mooi weer’, gingen er deze keer een paar alarmbellen af. Ik werd toch niet verkouden? Pre-coronatijd zou het motto zijn ‘even aankijken en misschien uitzieken’ maar nu sloeg aan alle kanten de twijfel toe. Moet ik me laten testen bij deze klachten? Was dat niet aanstellerig? Moet ik niet eerst goed ziek zijn?

Uitzicht tijdens mijn corona quarantaine
Mijn uitzicht in quarantaine-tijd

Toch maar testen?

De eerste dag, woensdag, bleef ik gewoon binnen en keek ik het aan. Helaas werd ik de dag erna alleen maar zieker en raakte ik mijn stem bijna kwijt. Met het beetje geluid dat mijn stembanden nog konden produceren, besloot ik toch maar de corona-testlijn te bellen. Drie keer werd de verbinding verbroken (want: alle lijnen bezet) en daarna stond ik meer dan een kwartier in de wacht. Maar de aanhouder wint en zo hing ik op een donderdagochtend met een niet zo vrolijke meneer (maar ja, ook geen vrolijk werk) aan de lijn om een afspraak te maken voor een corona-test. Die test kon helaas pas de dag erna en de uitslag zou dan ook nog 48 uur op zich laten wachten. Tot die tijd moest ik dus in gezellig quarantaine. Niet precies wat ik op de planning had staan voor het weekend maar ja, dat is dan nu maar even zo.

Hoe was dat?

De eerste dag voelde een beetje onwennig. Mijn vriend was weg voor zijn vrijwilligerswerk dus ik was een paar dagen alleen thuis. Normaal geen probleem, maar als je ‘ineens’ niet meer naar buiten mag of contact mag hebben met anderen voelt alleen wel heel… alleen? En hoewel we een flat voor onszelf hebben, met eigen badkamer en keuken, delen we ook wat ruimtes met huisgenoten. De wasmachine en droger, bijvoorbeeld, en de ruimte waar we ons afval heen moeten brengen. Mijn huisgenoten liet ik daarom weten dat ik getest zou worden en de ruimtes niet zou gebruiken. Meteen vroeg ik me af hoe ik mijn was moest doen of afval weg kon gooien als ik wel corona zou hebben. Ik had ook het ‘geluk’ dat mijn vriend weg was, want de GGD raadde aan om afstand te houden van huisgenoten en in een aparte ruimte te slapen. En dat is niet te doen in een flatje van 35 vierkante meter.

De hele dag bleef ik mij afvragen of ik me niet aanstelde. Was testen wel echt nodig bij zulke milde klachten? (Het antwoord is ja!). Het kon toch gewoon een huis-tuin-en-keuken-virusje zijn? Die nacht sliep ik heel gek en droomde ik over een achtervolging door het coronavirus en mensen die test-stokjes in mijn neus wilden proppen.

De corona-test

Mijn grote corona-test-dag was dus vrijdag. Om 15:51 moest ik mij melden bij de test-straat van de GGD. Zo’n afspraak gaat dus blijkbaar op de minuut nauwkeurig. De grootste uitdaging was bij de test-straat komen. Ik had geen auto (want die had vriend mee) en gebruik maken van het openbaar vervoer kon natuurlijk niet. Mij laten brengen door iemand anders was ook absoluut geen optie. Dan maar lekker ziek op de fiets er heen. Onderweg werd ik gelukkig verrast door een flinke plensbui. Doorweekt kwam ik aan bij de test-straat, waar een file van auto’s stond. Een lieve medewerker van de GGD liet mij gelukkig schuilen onder een afdakje en ik was snel aan de beurt.

Ook de medewerkers die de test afnemen waren super vriendelijk en behulpzaam. Iedereen daar snapt natuurlijk dat je niet voor je lol daar komt. Wel zijn alle medewerkers helemaal ingepakt, net als de stoel waarop ik moest zitten. Eén medewerker legde uit dat de test in twee delen gaat: een stokje achterin je keel en eentje in je neus.

Van tevoren dacht ik bij de test aan allerlei horrorscenario’s, vooral dat stokje in mijn neus leek me niet prettig. Maar eerlijk? Het viel me heel erg mee! Natuurlijk, het is niet dat ik hier nou van mijn hobby van zou maken want het is geen pretje. Alleen met twee seconden is het ook klaar. Het stokje in je keel kan voor wat kokhalsneigingen zorgen. Dat gebeurde bij mij niet. In mijn neus ging de test de eerste keer niet goed dus moest hij nog een keer over. Het voelt even prikkelend en je ogen tranen, maar dan is het ook weer gedaan. Even kleine moeite maar natuurlijk voor een ‘goed’ doel.

En daarna?

Daarna begint het ‘gekke’ wachten. Terwijl ik daarvoor zeker wist dat het geen corona kon zijn, begon ik na de test bij ieder kuchje toch te twijfelen. Gelukkig kwam mijn vriend eerder naar huis zodat hij op mij kon letten (en de vuilnis kon weggooien). En ik probeerde er maar een positieve draai aan te geven. Zo had ik lekker veel tijd om te slapen, las ik vijf boeken uit en werd ik goed verwend door onder andere mijn lieve zus die op afstand fruit en lekkers bracht.

Zondagmiddag werd ik gebeld door een onbekend 06-nummer, in plaats van een anoniem nummer. Het blijkt iemand van de GGD te zijn. Met een ernstige stem begint hij zijn verhaal.

“U heeft zich laten testen en uw testresultaat was….”. Alsof ik een soort spelprogramma zit, laat hij een lange pauze vallen voordat ik de uitslag hoor. De spanning stijgt.

“Negatief”, zegt hij uiteindelijk. Gelukkig!

Ik vraag me wel af of hoe het zou zijn gegaan als mijn resultaat positief was. Had hij dan ook een lange pauze laten vallen, alsof ik een prijs kon winnen? “Uw testresultaat is… *tromgeroffel* positief! U wint een bron- en contactonderzoek en een verlengde isolatie”.

Die zondag proostten we op mijn negatieve uitslag en daarna heb ik lekker uitgeziekt. De huisarts zegt later dat ik een (ik citeer) goede old-school retro bijholteontsteking had. Die komen blijkbaar ook nog voor. En mocht ik straks weer klachten krijgen, dan laat ik me gewoon opnieuw testen. Want het valt hartstikke mee en het is beter om je te vaak te testen, dan een keer te laat. En hè, ik heb nu ook het 06-nummer van de GGD-medewerker dus in de wacht staan voor de corona-lijn hoeft dan niet meer. Bel ik hem ook lekker rechtstreeks 😉

Heb jij je al eens laten testen op corona? Hoe ging dat?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.