Het is klein en het babbelt

Over rijden, rijangst en zelfvertrouwen krijgen

Vanaf deze week heb ik officieel geen beginnersrijbewijs meer! Met andere woorden, vijf jaar geleden haalde ik mijn rijbewijs. Inmiddels zijn mijn rijlessen dus enige tijd geleden, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik lange tijd niet echt fan was van rijden en rijlessen. Mijn rij-instructeur constateerde al eens dat ik last had van een lichte rijangst. Door een combinatie van faalangst en een slechte ervaring bij een vorige rijschool (waar ik weg ben gegaan) was rijden niet mijn grote hobby. Ik herinner mij buikkrampen voor het rijden, black-outs tijdens de les en een enorme twijfel over alles wat ik deed achter het stuur.

Tegenwoordig kruip ik met veel meer plezier en zekerheid achter het stuur. Een echte coureur zal ik nooit worden, maar ik geniet wel van het rijden. Dat heeft natuurlijk wel tijd en ervaring gekost. En ik weet: ik ben niet alleen. Hoewel er weinig over gepraat wordt, en je voor mijn gevoel veel verhalen hoort over mensen die rijden en rijlessen easy peasy vonden, zijn er een hoop mensen die niet zo’n fan zijn. Of ook serieuze rijangst hebben. En omdat ik weet dat ik niet alleen ben, deel ik graag mijn adviezen met jou.

Auto rijden op een weg in de Achterhoek

Luister niet te veel naar de mening van anderen

Als het op rijden aan komt dan heeft iedereen altijd wel een mening erover (inclusief ikzelf soms bij anderen in de auto). Je passagiers geven soms gevraagd en ongevraagd advies over hoe je zou moeten rijden. En hoewel ze het lief bedoelen hoef je het niet altijd te accepteren. Zelf ben ik soms nog steeds zo onzeker dat ik andere mensen om advies vraag, maar het allerbelangrijkste is vertrouwen op je eigen gevoel en je prettig voelen achter het stuur. Soms worden al die ongevraagde adviezen te veel, beïnvloedt het je zelfvertrouwen en verpest het de rit. Grijp dan in en spreek mensen erop aan. Geef aan dat je hun advies waardeert, maar dat je liever zelf beslist en dat jij de chauffeur bent.

Zorg dat je op je gemak bent

Rijden moet leuk zijn. Mijn (tweede) rij-instructeur zei altijd dat rijden genieten is en op sommige momenten tijdens mijn lessen dacht ik ‘hoe dan?’. Nu weet ik dat je het ook zelf leuk moet maken. Je rijdt tien keer beter als je je prettig voelt. Jij bepaalt wanneer en hoe dat is. Rij je niet graag in de spits? Kijk dan of je die kunt vermijden. Rij je liever met geen muziek aan of de muziek heel hard? Prima! Liever niet over de snelweg? Hoeft ook niet. Liever met navigatie aan? Ook goed. Zelf merk ik dat ik tien keer fijner rij als ik de navigatie aan heb. Ik ben altijd bang dat ik verkeerd rij of verdwaal en de navigatie haalt die angst weg. Ook al kijk ik er soms niet eens meer op. Let er wel op dat je situaties niet volledig gaat vermijden. Als je heel bang om op de snelweg te rijden, kan het vermijden die angst juist alleen maar vergroten. Ga deze dingen dus ook weer niet te veel uit de weg.

Vertrouw erop, dat vertrouwen komt wel

Neem aan van iemand met grote faalangst die heel lang onzeker was over haar rijden: het vertrouwen komt heus wel. Ik rij inmiddels regelmatig alleen én met plezier. Je leert vertrouwen op je eigen rijstijl en vaardigheden. En oefenen helpt daarbij enorm. Ik heb soms vijf keer een route geoefend samen met iemand zodat ik het daarna met vol vertrouwen alleen aan durfde. Het hé, dat is prima.

Iedereen is wel eens bang om fouten te maken

Of het nou over rijden, examens maken of iets in het dagelijks leven gaat: iedereen is wel eens bang om fouten te maken. En nog geruststellender: iedereen maakt ook wel eens fouten, want dat hoort erbij. Tijdens het rijden heb ik nog wel eens last van de angst om een fout te maken. Rij ik niet door rood? Rij ik niet te hard? Heb ik wel goed voorrang verleend? Had ik het anders moeten doen? Het helpt voor mij al enorm om voor deze angst uit te komen en te weten dat iedereen wel eens zo’n gedachte heeft. Niemand rijdt perfect, ook jij niet.

Niet iedereen vindt rijden leuk

Autorijden is net als met aardappels, fietsen of breien: niet iedereen houdt ervan. Terwijl de één enorm geniet van rondjes rijden, doet de ander liever allesbehalve dat. En dat is ook prima. Je hoeft het niet leuk te vinden. Het zegt niets over jouw rijvaardigheden of dat je nooit zult kunnen rijden. Het is gewoon niet helemaal jouw ding.

Andere lessen:

  • Als je je examen hebt gehaald kun je rijden. Punt. Misschien niet als de beste en natuurlijk moet je ervaring op doen. Maar twijfel niet te veel aan je eigen vaardigheid en of je wel kunt rijden. Als je het niet kon dan was je niet geslaagd.
  • Maak je niet te druk over wat anderen denken van jouw rijden, niemand let daar (zo erg) op. En maak je wel een fout? Dan zijn ze dat heus zo weer vergeten.
  • Je moet soms wennen aan andere auto’s. Niet iedere auto is hetzelfde. De koppeling, het stuur, de reactie van de auto – alles kan anders voelen. Gun jezelf de tijd om daaraan te wennen.
  • Je hoeft het niet te leren op je achttiende, zelf ben ik toen juist gestopt en pas weer begonnen toen ik twintig was. En je mag ook weer proberen als je 30 of 50 bent.
  • Bespreek je onzekerheden met je rij-instructeur, hij/zij kan dan met jou mee denken en de rijlessen aanpassen aan jouw tempo. Ook zijn er mogelijkheden voor een faalangst-rijexamen (dat heb ik gedaan) en dat is misschien wel fijn. Is er geen klik tussen jou en je rij-instructeur? Wees dan niet te beschaamd om te stoppen. Een goede klik is het allerbelangrijkste.
  • Je hoeft niet te rijden! Hoewel een deel van onze maatschappij misschien heel erg gericht is op het idee dat iedereen een auto en een rijbewijs heeft, hoef je dat echt niet te hebben. Is rijden niets voor jou? Laat je dan niet onder druk zetten om het wel te doen.

Met kleine stapjes kom je uiteindelijk heus wel! Ik ben heel blij dat het mij gelukt is en ik auto rijden inmiddels wél leuk vind. En in mijn dromen, rij ik al lang rond in mijn ultieme auto (hint: het is een Volkswagenbusje)

Kruip jij graag achter het stuur?

PS. Rijangst is een serieuze fobie die vaak samengaat met een paniekstoornis. Denk je dat je daar echt last van hebt? Dan kun je hulp zoeken. Neem contact op met een psycholoog of je huisarts. Lees hier er meer over.

6 Reacties

  1. Ik val ook in het kamp van mensen die niet bepaald plezier hebben beleefd aan hun rijlessen 😉 Nu gaat het wel prima, maar echt fan zal ik nooit worden van autorijden.
    Audrey onlangs geplaatst…De Europese steden die ik bezocht hebMy Profile

    1. Madelon zegt:

      Ah fijn dat ik niet de enige ben! Rijlessen zijn ook gewoon geen pretje.

  2. Ik kan me nu (na zo’n twintig rijlessen) nog ècht niet voorstellen dat ik ooit ontspannen in de auto zit, laat staan dat ik kan genieten van het rijden. Hopelijk komt daar nog verandering in

    1. Madelon zegt:

      Vertrouw me, dat komt heus wel! Maar het kost wel even tijd, bij mij kwam het ook echt pas na de rijlessen (en ik heb heel veel rijlessen gehad). Toen er geen rij-instructeur meer naast me zat viel er langzaam een last van mijn schouders. Het voelde ineens minder alsof ik constant werd beoordeeld en gewoon mocht rijden zoals ik wil rijden.

  3. Mooi en open artikel. Ik heb er ook jaren last van gehad, dat ik rijden niet zo leuk vind. Kwestie van vaker doen denk ik… Nu rij ik prima dagelijks en heb er weinig last van. Alleen als ik ergens naar toe moet wat ik niet ken kan ik nog wel eens last hebben van angsten.

    1. Madelon zegt:

      Dankjewel! Ja ervaring op doen helpt ook echt! Heel herkenbaar, als ik het niet ken waar ik heen rij dan is het al snel toch wel heel spannend. Maar ook trots iedere keer als het dan wel lukt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.