Het is klein en het babbelt

Wat ik zou willen zeggen tegen mijn 18-jarige-ik

Maart dit jaar, nog nét voor de lockdown, vierde ik mijn 25e verjaardag. Een heuse mijlpaal en een leeftijd die ik echt ‘volwassen’ vind klinken. Waar ik mij als 24-jarige nog echt student voelde (goh, dat was ik ook) had ik bij mijn 25e verjaardag het gevoel dat het GROTE MENSEN LEVEN ging beginnen. En dat klopt ook, vooral omdat dit het jaar is waarin veel dingen veranderen. Ik studeerde af, vond een grote mensen baan en zoek met Vriendknul een grote mensen koffieapparaat (poeh hè, wat kunnen die dingen duur zijn). Zoals ik eerder al schreef: deze fase vind ik heel spannend en leuk. Dat komt ook omdat ik steeds beter in mijn vel zit en mijzelf beter leer kennen naarmate ik volwassener word. Er zijn ook een hoop dingen gebeurd die ik niet had kunnen bedenken toen ik ‘officiële’ volwassen leeftijd van achttien bereikte. Dat zette mij laatst aan het denken: als ik mijn achttienjarige zelf een aantal dingen kon vertellen, wat zou ik haar dan zeggen?

Wees lief voor jezelf

 Als ik iets ben is het een streberige (chaotische) perfectionist die de lat graag (te) hoog legt. Ook op mijn achttiende nam ik graag veel hooi op mijn vork en was ik vervolgens bang om te falen. En waarom eigenlijk? Wat is het ergste dat er kon gebeuren? Ik moet nog steeds leren om lief te zijn voor mijzelf en ik zou graag mijn achttienjarige zelf op het hart te drukken om (eerder) liever voor zichzelf te zijn. Het leven is te kort om jezelf af te rekenen op fouten, zeker als het helemaal geen échte fouten waren.

Je hebt vrienden in allerlei soorten en maten en ze zullen komen en gaan

Ik kan niet de enige zijn die ooit tegen vrienden heeft geroepen dat ze BFF’s zijn, best friends forever. Een ietwat ‘harde’ les die je leert als je volwassen wordt is dat niet alle vrienden voor altijd zijn. Wat een mooie troost daaraan is? Het is niet erg. Je zult allerlei soorten vrienden hebben – vrienden van vroeger, vrienden van werk, vrienden uit de buurt, vrienden van je studie. Sommigen blijven en sommigen zullen weer uit je leven weggaan. En dat is oké en hoort erbij. Je hoeft ook een grote vriendengroep van dertig man te hebben, het is ook helemaal prima om een paar hele goede vrienden te hebben. Dat is iets waar ik zelf nog vaak over nadenk. Met een vriendin had ik het er laatst over dat je in tv-series en films vaak het beeld ziet van een hechte grote groep vrienden of een hechte meidengroep. Zoiets heb ik misschien niet helemaal, maar ik leer steeds meer dat dat prima is. Ik heb ontzettend fijn en goed contact met een aantal vrienden (en een aantal vrienden die ik zo nu en dan spreek) en ik geniet daar enorm van.

Het is oké om niet te weten wat je wilt gaan doen

Toen ik achttien was wist ik heel goed wat ik wilde doen: cultuurwetenschappen studeren. Maar als je me vragen wat ik daarna wilde doen? Geen idee. En tja, met zo’n cultuurstudie krijg je de vraag ‘wat ga je ermee doen?’ nogal vaak. Heel lang vond ik het heel beangstigend en frustrerend dat ik geen toekomstplan of ‘einddoel’ had. En eerlijk, soms vind ik dat nog wel lastig. Maar ik leer dat steeds meer loslaten. Het is niet erg als je niet altijd even goed weet wat je wilt: nu, over vijf jaar of over tien jaar. Ik vind zoveel leuk en ik kom er meer en meer achter wat ik kan doen met alles wat ik leuk vind. En als ik het over tien jaar over een andere boeg gooi, ligt daar iemand wakker van? Vast niet. Dus maak je daar niet al te druk om. Wat voor jou bedoeld is, komt op jouw pad.

Het leven wordt steeds leuker

Niet dat het leven nou zo erg is, maar écht de dingen worden steeds leuker. Mijn achttienjarige ik staan nog een hoop dingen te wachten die minder leuk zijn, van een depressie tot dierbaren die ernstig ziek worden. Het is niet allemaal even makkelijk om mee om te gaan, maar ik heb steeds beter geleerd om op mijzelf en mentale gezondheid te letten. Grenzen aangeven, op de juiste manier handelen als het over mijn grenzen heengaat en er over praten met anderen. En er komen ook steeds leukere dingen op je pad; werk, lieve (nieuwe) vrienden, bijzondere avonturen die je meemaakt, reizen om naar uit te kijken en kleine dingen om van te genieten. Het leven wordt misschien niet altijd makkelijker, maar (hopelijk) wel leuker en jij wordt steeds sterker.

Andere dingen die ik graag zou willen zeggen:

  • Een goede routine voor het wassen van je gezicht doet echt wonderen
  • Veel water drinken moet je echt gaan doen
  • Allerlei gênante momenten waarvan je nu denkt ugh laat mij maar door de grond zakken, je zult ze echt niet meer (allemaal) weten over een aantal jaar
  • Wees zuinig op je kleding, je gaat sommige T-shirtjes nog missen als ze kapot zijn
  • Negeer de mensen die zeggen dat rozijntjes meenemen als snack op je achttiende niet meer oké is. Ze weten gewoon zelf niet beter.
Dit ben ik als 18-jarige. Soms denk ik wel eens: wat zou ik mijn 18-jarige ik willen zeggen? Daar vertel ik over in deze blog.

En met deze mooie foto van ik als achttienjarige vraag ik mij af: wat zou jij graag je achttienjarige zelf willen vertellen?

2 Reacties

  1. Yay voor rozijntjes! Ik zou tegen mijn 18-jarige zelf willen zeggen dat ze echt een beetje moet chillen en alles minder onder controle moet willen hebben 😉
    Audrey onlangs geplaatst…Recept: vegetarische pastasalade met paprika, feta en tomaatjesMy Profile

    1. Madelon zegt:

      Haha go team rozijntjes! Ja dat is een mooie, denk dat mijn 18-jarige zelf ook wel naar dat advies mag/mocht luisteren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.