Het is klein en het babbelt

Het is klein en het kletst | Voor jezelf kiezen

Als iets 2018 tot nu toe voor mij samenvat, is dat ik schitter in mijn afwezigheid op mijn blog. Hoewel ik mij daar normaal gesproken eindeloos schuldig om kan voelen, vond ik het deze keer wel even prima. Er was even geen inspiratie, geen tijd en geen zin. En dat was oké. Schrijven en bloggen zijn mijn hobby’s en ik wil er graag plezier aan hebben. Maar onlangs begon het toch wel weer te kriebelen. Ik wilde schrijven en mijn avonturen met mensen delen. Mijn gevoelens onder woorden brengen en lezen wat anderen meemaken. Alleen studiewerkstudiewerkstudiewerk en vriendenvriendknulfamilie en alles slokte mij op.

Keuzes, keuzes, keuzes

Omdat ik eigenlijk altijd klaag dat ik druk ben maar tegelijkertijd stiekem ook wel houd van druk bezig zijn, solliciteerde ik in een impulsieve bui op een vrijwilligersfunctie als redacteur. Een cultureel platform hier in Nijmegen zocht nieuwe schrijvers voor recensies over culturele evenementen in de stad. Ik was helemaal verrast toen ik werd uitgenodigd voor een sollicitatie. In gedachten zag ik mijzelf al heel intellectueel rondlopen tussen de kunstenaars en schrijvers. Om aan de slag te mogen moest ik naar een cultureel evenement en een proefstuk schrijven. En daar liep het vast.

Want ja, tijd hé. Blijft een dingetje. Ik ben heel goed in plannen en tijdmanagement (verschrikkelijk woord trouwens) maar man oh man, zo’n masteropleiding slokt je wel volledig op. Natuurlijk kon ik wel tijd vrijmaken als ik wilde, maar… ja, als ik wilde. Ineens begon ik mij af te vragen of ik dat wel moest willen. Voor mijn studie Letterkunde moet ik stapels aan boeken lezen. Daarover hoor je mij niet klagen, echt niet. Maar ik merk wel dat ik nauwelijks tijd overhoud voor de boeken die ik zelf wil lezen. Waardoor mijn to-read stapel bijna een eigen flat nodig heeft. Ineens was ik bang dat hetzelfde zou gebeuren met schrijven en leuke dingen bezoeken als ik als ‘redacteur’ er ineens ‘verplicht’ heen moest. Sommige dingen moet ik doen omdat ik het wil, niet vanwege een verplichting, een mooi cv of een nieuw leermoment. Maar voor het plezier.

Trots op mijzelf

Uiteindelijk stuurde ik een berichtje naar het platform dat ik toch niet kon. Het voelde ergens idioot om zo’n kans af te wijzen. Maar tegelijkertijd ben ik ontzettend trots op mijzelf. Want ik koos voor mijzelf. Voor mijn eigen tijd en plezier. En dat vind ik richting mijzelf een onwijs goed teken, dat ik leer kiezen voor mijzelf en leer dat niet alles hoeft.

Met mijzelf heb ik de afspraak gemaakt dat als ik wil schrijven ik dat voor mijzelf ga doen. En voor het vak Schrijven als een schrijver dat ik volg op de uni en waarvoor ik een kort verhaal voor een cijfer moet schrijven, maar hé dat laten we even buiten beschouwing. Anders klopt mijn monoloog over ‘voor jezelf kiezen’ niet meer.

Dus ik ga weer proberen te bloggen. En als het niet lukt, dan is dat niet erg. Maar als het wel lukt, dan geniet ik ervan.

 

Wanneer heb jij bewust voor jezelf gekozen?

Previous Post Next Post

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply irene | tussenmarsenjupiter oktober 8, 2018 at 17:52

    Goed gedaan! En uiteindelijk, als je het ooit wel zou willen, dient er zich wel weer zo’n kans aan 🙂
    irene | tussenmarsenjupiter onlangs geplaatst…Herfst wishlist.My Profile

    • Reply Madelon oktober 8, 2018 at 20:10

      Precies! Er volgen vast wel meer kansen, op betere momenten 🙂

  • Reply Kirsten oktober 10, 2018 at 15:02

    Helemaal gelijk kleine grote blogger, good for you! Sowieso… plezier is de (snel)weg 😉 Liefs

    • Reply Madelon oktober 10, 2018 at 21:15

      Heel mooi motto!:)

    Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: