Persoonlijk

De gekkigheid van het leven

Er zijn een hoop dingen die het leven soms een beetje raar maken. Eén van die dingen is de willekeurigheid van het leven. Hoe snel dingen kunnen gaan en hoe snel ze kunnen om slaan. Doorgaans sta ik daar helemaal niet bij stil, maar vorige week woensdag werd ik ineens met mijn neus op de feiten gedrukt. Toen mijn moeder eerst appte dat ze naar de dokter ging omdat ze zich helemaal niet goed voelde, zei ik nog heel nuchter tegen Vriendknul: “Ach laten we even snel naar mijn huis gaan, kunnen we vragen hoe het bij de dokter was.” Toen wat later het appje volgde dat ze nu met de ambulance naar het ziekenhuis werd gebracht, zei een stemmetje tegen mij dat het niet goed was. Maar in alle gekkigheid dacht ik alleen: nou dan doe ik wel boodschappen voor vanavond. En dus reden Vriendknul en ik naar de supermarkt.

Mijn moeder kreeg allerlei onderzoeken in het ziekenhuis omdat ze ’s nachts niet goed was geworden. Papa was bij haar dus ik wist dat het goed was. Vriendknul en ik deden boodschappen. We kochten tijdschriften voor mama. Leuke tijdschriften vol met te dure meubels en sprookjesachtige huizen, daar stonden tenminste geen ellendige verhalen in. Bij het afrekenen merkten we op dat de korting niet werd verrekend en snel huppelden we door naar de infobalie. Daar stond ik op het moment dat ik hoorde dat mijn moeder een hartinfarct had gehad afgelopen nacht. Terwijl de vrouw achter de balie tegen ons zeurde of we nou wel of niet een bon meewilde, dacht ik alleen maar aan mijn moeder. Een hartinfarct? Dat gebeurde alleen andere mensen, dacht ik. Ik had mij voorgenomen dat mijn familie tegen al die narigheid beschermd was. Maar opnieuw bewees het leven dat het hem niets uitmaakt. Hij doet maar wat. Soms gaat de narigheid daardoor aan je deur voorbij, soms niet.

Mama lag precies tien dagen in het ziekenhuis, waarvan de helft op de intensive care. Het waren tien dagen in een emotionele en chaotische achtbaan. Iedere dag was er weer een ander bericht. Iedere minuut wilde iemand anders wel horen hoe het nu met haar ging. We reden van bezoekuur na bezoekuur, om telkens toch weer thuis te komen in huis dat ietsjes leger was zonder haar erbij. Na een dotterbehandeling knapte ze langzaam weer iets op en vrijdag mochten we haar eindelijk mee naar huis nemen. We werden wel gewaarschuwd. Het revalideren zou een halfjaar tot een jaar gaan duren, dus ze moest absoluut rustig aan doen. Mijn eigenwijze moeder heeft daar nogal moeite mee.

Maar goed, daar zat ze afgelopen vrijdag weer. In de stoel buiten, zonnetje op haar gezicht en kopje thee voor haar neus. En ineens bedacht ik me dat de willekeur van het leven helemaal niet naar is. Want ondanks alle chaos, emotie en spanning hebben we mooi laten zien dat we ook hier weer uitkomen. En aan die gedachte houd ik mij vast.

Previous Post Next Post

You Might Also Like

5 Comments

  • Reply Karlijn april 24, 2016 at 21:46

    Jemig, wat heftig om mee te maken. Ik kan me voorstellen wat voor emotionele chaos het geweest moet zijn. In ieder geval veel sterkte!

  • Reply Anna Naomi april 28, 2016 at 19:37

    Wat een opluchting dat het wel goed is gekomen! Wel een poos revalideren, maar daar kom je inderdaad wel uit 🙂 Mijn schoonvader heeft vorige maand ook een hartinfarct gehad, maar mij heeft het helaas niet gehaald. Te bizar voor woorden is dat. Ik ben blij dat jouw moeder er wel bovenop is gekomen. Geniet van elkaar!

    • Reply Madelon mei 30, 2016 at 21:39

      Sorry voor mijn ontzettend late reactie! Wat een vreselijk bericht om te lezen. Gecondoleerd! Misschien aan de late kant, maar daarom niet minder gemeend. Bizar hoe zulke dingen lopen 🙁

  • Reply Daenelia mei 9, 2016 at 11:24

    Naar. Maar, het komt goed. Met een dotterbehandeling is er onmiddellijk ‘ruimte’ gemaakt, en is het inderdaad een kwestie van revalideren. Het is niet niks, en hou er rekening mee dat de grootste klap mentaal is. Ook voor dochters. Hou moed, blijf vrolijk, en huil als het moet uit op schouder van vriendknul.
    En geef je vader ook een extra knuffel af en toe.
    Daenelia onlangs geplaatst…IrisMy Profile

    • Reply Madelon mei 30, 2016 at 21:39

      Dankjewel voor je fijne reactie, hij heeft enorm geholpen!

    Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: