Het is klein en het babbelt

You’ve got the words to change a nation.

Ik denk niet dat ik genoeg woorden heb om te beschrijven hoe vandaag voelt. De aanslagen in Parijs van gisteravond hebben mij in één keer weer wakker geschud. Ik voel me machteloos en met mij zeker vele anderen. Het drukt op mijn borstkas en het doet me slikken. De willekeur van de aanslagen, de onschuldige slachtoffers en de enorme chaos die de wereld en mensheid nu in zijn greep houdt, het is pijnlijk om aan te zien.

Overal waar ik kijk wordt er verwezen naar de aanslagen in Parijs. De reacties zijn verschillend. Mensen die bidden voor de slachtoffers, mensen die ons er aan herinneren dat dit soort aanslagen in andere landen haast dagelijks gebeuren. Iedereen heeft evenveel gelijk hierin. Natuurlijk, soms lijken we te vergeten dat in zoveel landen dagelijks mensen geliefden verliezen aan verschrikkelijk en oneerlijk geweld. Maar neem het anderen niet kwalijk als zij vandaag een beetje extra stilstaan bij Parijs. Neem het ze niet kwalijk dat alles nu ineens dichtbij komt.
De gijzeling en moorden bij het concert bij The Eagles of Death Metal maken het voor mij extra pijnlijk en angstaanjagend. Een concert en muziek staan juist, in mijn ogen, voor absolute vrijheid en plezier. We kennen allemaal dat geweldige, onbeschrijflijke gevoel dat we de wereld en meer aankunnen als we op een mooi concert staan. De saamhorigheid als je met een aansteker of telefoontje staat te zwaaien. Al die gevoelens werden gisteren ruw afgepakt. Het hadden jij en ik kunnen zijn die daar hadden gestaan.

Ik weet niet goed wat ik toe kan voegen aan alle discussies en opinies die al in de wereld zijn gegooid. Mijn kleine stemmetje zal niet veel veranderen. Mijn woorden misschien nog minder. Ik hoor mensen praten over dat de aanslagen nooit zullen ophouden, dat onschuldige slachtoffers altijd zullen blijven vallen. Maar ik weiger op te geven. Ik weiger te geloven. Ik weiger een volk of geloof de schuld te geven. Terrorisme kent geen religie.
De ellende in de wereld zal niet vandaag ophouden. Niet morgen. Onschuldige slachtoffers vallen niet alleen in Parijs maar overal. We moeten blijven geloven in een betere toekomst. We moeten blijven staan. De wereld in kijken. Zien wat we aanrichten. Zien wat we kunnen oplossen. Eén stem maakt geen verschil maar duizenden wel. Zoals Emili Sandé zong:

You have got the words to change a nation.

In gedachten bij ieder onschuldig slachtoffer van afschuwelijk en oneerlijk geweld

Previous Post Next Post

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Daan november 14, 2015 at 16:24

    Mooi geschreven!
    Daan onlangs geplaatst…QuotesMy Profile

  • Reply Tamarah november 15, 2015 at 14:17

    Mooi geschreven inderdaad!
    Tamarah onlangs geplaatst…Geprobeerd: KiwibessenMy Profile

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: