Kliekjes

Uit den ouden doosch : De boodschappentrolley

Gepubliceerd op 2 november 2013

Prachtige paint-skills he? Hij is trouwens te koop bij Blokker geloof ik.

Prachtige paint-skills he? Hij is trouwens te koop bij Blokker geloof ik.

Mijn familie vormt één front tegen het fenomeen boodschappentrolleys. Of meer, tegen mensen onder de zeventig met een boodschappentrolley. Het zit namelijk zo, toen wij een paar jaar geleden op vakantie waren in Spanje liepen alle meiden van een jaar of twintig heen en weer naar het strand met een boodschappentrolley. Het zelf tillen van je tas met spullen was blijkbaar te veel gevraagd en iedereen weet natuurlijk dat er niks sexier is dan een meisje van twintig met een boodschappentrolley. Nou ja, goed dan, misschien een meisje van twintig met een rollator of een scootmobiel. Blijkbaar bleef de trend van naar het strand met je trolley niet alleen beperkt tot het strand, nee, in Barcelona liep iedereen met zo’n boodschappentrolley door de stad en tegenwoordig loopt volgens mij iedereen in Amsterdam er ook zo bij. Een boodschappentrolley is hip. En de wereld is in de war. Straks luisteren de oma’s naar Justin Bieber en doen ze mee aan project X ‘vul willekeurige stad in’, en lopen wij met boodschappentrolleys, kunstgebitjes en rollators. Dat slaat nergens op, dus besloot mijn familie, zoals we heel vaak besluiten, niet mee te doen aan de trend.

Dat was totdat mijn moeder een paar weken ons verbond verbrak en thuis kwam met, jawel, een boodschappentrolley. Met een geweldig argument: hij was in de aanbieding. En nu is het zo dat mijn ouders een zwak hebben voor aanbiedingen. Niet een beetje, nee, het is gewoon eng. Dingen die we totaal niet nodig hebben worden alsnog aangeschaft want: het was in de aanbieding. Dat zinnetje horen we altijd als paps en mams terug komen van het boodschappen doen en er weer eens iets nutteloos is aangeschaft. Ik zweer het je, als er ooit een olifant in de aanbieding komt bij een supermarkt kopen mijn ouders hem, alleen omdat hij in de aanbieding is.

En door die aanbieding zaten wij dus ook met een boodschappentrolley opgescheept. Natuurlijk hebben we meteen de hele familie opgebeld, mams in quarantaine gezet, het huis ontsmet en de trolley opgesloten in een doos, in een doos, in een doos, en weer in een doos. Daarna mams op een stoel geduwd voor een zwaar verhoor. Wat ze wel niet dacht tijdens het aanschaffen van de duivel. Antwoord: het was in de aanbieding. Maar waar had ze het ding dan voor nodig? Wanneer wilde zij, onschuldige vijftigplusser, op stap gaan met een boodschappentrolley? Wat voor een praat zouden we dan wel niet krijgen in de buurt? Onze hele reputatie: VERPEST.

Na een lange stilte bekende mijn moeder dat ze eigenlijk ook niet zo goed wist wat ze aan moest met een trolley. Ze leek er in een keer wel heel erg oud door en ja, vaak op stap zou ze er toch niet mee gaan want dan zouden wij, kinderen, haar onterven. Dus ja, die trolley was eigenlijk alleen maar gekocht vanwege de aanbieding.

En nu zaten wij opgescheept met een ongewenste boodschappentrolley. We belden oma op maar ja, die had er al een (die fout zullen we, vanwege haar leeftijd, maar even door de vingers zien). Aan de buren of de rest van de buurt vragen konden we niet want we moesten de schijn van de keurige familie ophouden. Dus reden we maar langs alle boodschappentrolleys asielen in de buurt. Die zaten allemaal vol, blijkbaar was mijn moeder niet de enige vrouw die, verblind door de aanbieding, een ongewenste trolley had aangeschaft. Teleurgesteld hebben we de trolley maar op marktplaats gezet, nog geen drie uur later belde de buurvrouw aan: of we het al gehoord hadden dat iemand in deze buurt een trolley op marktplaats had gezet. “Diegene die dat gekocht heeft moet direct verhuizen of wij zetten hem uit huis”, zei ze. Dus hebben wij snel de trolley weer van marktplaats afgehaald.

Vandaag staat onze trolley nog steeds eenzaam in de schuur, weggestopt in allerlei dozen met een sticker er op: pas op, giftig. Er zit een laagje stof overheen. Mijn moeder is inmiddels vrij gelaten omdat het niet haar schuld was, ze was gewoon verleid door de duivelse trolley.

Deze zomer dumpen we onze boodschappentrolley onderweg naar Frankrijk. In een zak weggestopt laten we hem dan achter op een verlaten parkeerplaats langs de snelweg, dan ondergaat hij het lot van vele andere trolleys. Arm ding.

Update: inmiddels hebben we de boodschappentrolley nog steeds. We hebben hem zelfs gebruikt. Wat stiekem bleek dat ding toch best handig te zijn. Maar het blijft een haatliefdesrelatie. Heb jij ooit als een toegegeven aan de verleiding van een boodschappentrolley?

Previous Post Next Post

You Might Also Like

10 Comments

  • Reply saskia september 3, 2015 at 17:54

    Haha! ik vind mezelf nog te jong voor een boodschappentrolley maar vind het wel een leuk verhaal 🙂
    saskia onlangs geplaatst…Plog! Appeltaart, Naif en Kofta!My Profile

  • Reply Marieke september 3, 2015 at 18:00

    Oh wat moest ik hier enorm om lachen. Ik heb ook al zo vaak jonge meiden met een boodschappentrolley zien lopen, elke keer vroeg ik me weer af of ze misschien last hadden van een soort identiteitscrisis. Misschien waren het zogeheten ‘oude zielen’? Ik weet het niet… Als ik een keer naar een rommelmarkt ga, word ik ook meerdere keren bijna omvergereden door dezelfde jongedames met hun boodschappentrolleys. Het is een regelrechte plaag.

    Ik heb zelf nog niet toegegeven aan de trend, en ben ook niet van plan om dat te veranderen. In het ergste geval neem ik wel mijn koffer (met wieltjes!) mee als ik veel wil kunnen inladen ergens.
    Marieke onlangs geplaatst…Lichtpuntjes #3My Profile

  • Reply Sas september 3, 2015 at 20:38

    Haha leuk verhaal! Wij hadden er eentje op vakantie staan. Eigenlijk gebruiken wij hem nooit, ook niet op vakantie

  • Reply Vlijtig Liesje september 4, 2015 at 10:55

    LOL, ik dacht dat deze trolley zo te koop was met dat gezicht. Ik dacht al: ‘Wat een leuke zeg, die wil ik wel!’

    Een trolley lijkt me erg handig. Maar ik heb er geen.
    Vlijtig Liesje onlangs geplaatst…Flying Tiger: Deense Hema in Nederland?My Profile

    • Reply Madelon september 7, 2015 at 19:46

      Hahaha, als ze er zo stoer uit zagen wilde ik hem ook wel kopen maar helaas, het zijn mijn fantastische paintskills!

  • Reply Naomi september 4, 2015 at 12:20

    Hahaha, wat een verhaal. Geweldig! Ik ga er hoogstwaarschijnlijk ooit aan toegeven, het is nu eenmaal een handig ding. Simple as that!
    Naomi onlangs geplaatst…How to book an affordable flightMy Profile

    • Reply Madelon september 7, 2015 at 19:46

      Haha ja ze zijn wel handig, dat moet ik ook wel toegeven. Het bespaart je ook een hoop rugpijn als je zware spullen moet meenemen.

  • Reply Hester september 5, 2015 at 12:13

    Nog nooit gezien/opgevallen eigenlijk, maar ik kan wel lachen om je stuk. Dat zwak voor aanbiedingen is wel herkenbaar hier in thuis; er worden meestal niet echt onnodige dingen gekocht, maar wel ‘nieuwe’ dingen die m’n moeder anders nooit in huis zou halen. ‘Huh, hoe komt u hier nou aan mam?’ ‘Ja, het was in de aanbieding’ – al-tijd.
    Hester onlangs geplaatst…August fifteen’s musicMy Profile

    • Reply Madelon september 7, 2015 at 19:47

      Hahaha, precies dat herken ik. Of dingen die niemand hier ooit eet worden ineens gekocht. Want ja, aanbieding is aanbieding.

  • Reply Daan september 6, 2015 at 17:11

    Ik heb er ook een. Was handig toen ik nog een stuk moest lopen naar de supermarkt. Nu heb ik een fiets waar alles achterop past.
    Daan onlangs geplaatst…Fictie | Beginning Of The EndMy Profile

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: