Browsing Tag

Muziek

Het is klein en het luistert, Persoonlijk, Speellijst

Mijn favoriete Nederlandstalige artiesten (en liedjes!)

Laatst stuurde ik in volle overtuiging naar een vriendin dat er maar een paar Nederlandse artiesten en nummers zijn die ik mooi vind. Toen ik ze daarna voor mijzelf op een rijtje zette, kwam ik vervolgens op een nog best lange lijst uit. Toen ik jonger was, had ik een ‘anti-Nederlandse muziek’ fase. Gewoon uit een misplaatst principe of zo. En dat is eigenlijk heel onterecht, want er zijn zoveel mooie Nederlandstalige artiesten en liedjes. Ik besloot ze voor mijn blog op een rijtje te zetten. Alleen kwam ik zelfs daar niet helemaal uit. Dus hier volgt een klein lijstje met mijn favoriete artiesten en liedjes. Absoluut niet compleet en ook niet op volgorde van leukigheid.

Continue Reading

Het is klein en het luistert

Slow Sunday #2

Muziek is iets wat ik erg leuk vind en dat mij bezighoud. Ik luister er graag naar, ik ontdek graag nieuwe muziek en lees nog liever de achtergrondverhalen. Daarnaast ben ik voor mijn studie ook veel bezig met muziek. Naar mijn idee schrijf ik te weinig over muziek, vandaar het onderdeel Slow Sunday. Op zondagen deel ik muziek die ik mooi vind met jullie. Soms met een verhaal, soms alleen het nummer zelf. Soms met een bijzondere reden, soms omdat ik het gewoonweg mooie muziek vind. Want liefde deel en muziek dus ook.

Of Monsters and Men – Empire

Zowel de tekst als de clip van dit nummer zijn zo mooi gedaan en kunnen op zoveel wijzen worden geïnterpreteerd. De laatste tijd luister ik dit nummer erg vaak, vandaar dat ik het graag deel met jullie. Laat mij weten wat je ervan vindt!

Feel the ocean as it breathes
Shivering teeth
See the mountains where they meet
Smothering me
As the wind fends off the waves
I count down the days
Heavy stones
Fear no weather

I find comfort in the sound
And the shape of the heart
How it echoes through the chest
From under the ground
As the hills turn into holes
I fill them with gold
Heavy stones
Fear no weather

And from the rain
Comes a river running wild that will create
An empire for you
Illuminate!
There’s a river running wild that will create
An empire for you
An empire for two
An empire for you
An empire for two

And I paint your body black
I hide in your hair
And you’re staring back at me
Like I wasn’t there
As our bodies become stills
We welcome the fear
Heavy stones
Fear no weather

And from the rain
Comes a river running wild that will create
An empire for you
Illuminate!
There’s a river running wild that will create
An empire for you
An empire for two
An empire for you
An empire for two

And from the rain
Comes a river running wild that will create
An empire for you
Illuminate!
There’s a river running wild that will create
An empire for you
An empire for two
An empire for you
An empire for two

.

Het is klein en het luistert

Slow Sunday #1.

Muziek is iets dat ik erg leuk vind en dat mij bezighoud. Ik vind het fijn om naar te luisteren, om te proberen muziek te maken (ik kan het absoluut niet haha!), nieuwe muziek te ontdekken en achtergrondinformatie erover te lezen. Daarnaast ben ik voor mijn studie veel bezig met muziek(onderzoek). Voor het feit dat het zo’n belangrijke rol speelt in mijn leven, schrijf ik (naar mijn idee) vrij weinig over op mijn blog. Vandaar dat ik graag een nieuw onderdeel in leven roep, namelijk Slow Sunday.

WP_20160215_22_06_02_Pro (2)
Zondagen zijn voor mij persoonlijk vaak rustige en trage dagen. Ik slaap dan graag uit, neem de tijd om wakker te worden (met lekker ontbijt!) en tot rust te komen. Ik doe graag ontspannende dingen zoals wandelen maar bereid mij ook voor de week die eraan komt, door bijvoorbeeld al huiswerk te maken. Als iets bij al deze dingen helpt is het muziek. Ik neem op zondagen echt graag de tijd om even ‘goed’ te luisteren naar een nummer of album. De muziek die ik luister of mooi vind deel ik graag met jullie. Soms met een verhaal erbij, soms alleen het nummer zelf. Soms met een bijzondere reden, soms alleen omdat ik het gewoonweg mooi vind. Want liefde deel je en muziek dus ook.

Tokka – Agnes Obel

Ik ben een groot liefhebber van Agnes Obel en de prachtige muziek die ze maakt. Haar nummers hebben iets betoverends en melancholisch. Toen het laatst op een zondag sneeuwde heb ik met veel liefde haar lp aangezet, een kop thee voor mijzelf ingeschonken en vanuit mijn stoel naar buiten gekeken.

Het is klein en het babbelt

Week 16 – Zet je ipod/mp3 op shuffle en vertel iets over het nummer dat speelt.

https://www.youtube.com/watch?v=NucJk8TxyRg

 

There’s a rhythm in rush these days

Where the lights don’t move and the colors don’t fade

Leaves you empty with nothing but dreams

In a world gone shallow

In a world gone lean

Sometimes there’s things a man cannot know

Gears won’t turn and the leaves won’t grow

There’s no place to run and no gasoline

Engines won’t turn and the train won’t leave

I will stay with you tonight

Hold you close ‘til the morning light

In the morning watch a new day rise

We’ll do whatever just to stay alive

We’ll do whatever just to stay alive

Well the way I feel is the way I write

It isn’t like the thoughts of the man who lies

There is a truth and it’s on our side

Dawn is coming

Open your eyes

Look into the sun as the new days rise

(Dit is een verkorte versie van de liedtekst)

Het nummer Stay alive van José Gonzales hoorde ik volgens mij voor het eerst in de film the Secret life of Walter Mitty (2013, niet de eerste verfilming uit 1947). De film zelf vond ik prachtig. Het verhaal vond ik ontroerend, de beelden en soundtrack nog veel mooier. De thema’s van dagdromen en reizen spreken mij ook erg aan.

De tekst van Stay alive past helemaal bij de film maar ik kan mij er zelf ook in vinden. Mensen staan vaak stil bij het idee dat de wereld onttoverd, grof en haastig zou zijn. Daardoor kijken ze niet meer naar de nieuwe kansen, de positiviteit en alles wat nog open ligt. Althans dat is mijn persoonlijke interpretatie van het nummer. Of het daar daadwerkelijk over gaat, geen idee. Ik vind het een fijne, positieve gedachte: Open your eyes, look into the sun as new days rise.

Kliekjes

Recensie | Mumford and Sons – Wilder Mind

Mei 2015 | Rock | Island Records | 13 nummers (Deluxe Edition)

Een tijd geleden schreef ik al een recensie over Believe, de eerste single van hun nieuwe album die Mumford and Sons de wereld in slingerde. Wat me toen al opviel was dat, ondanks de poging tot ‘experimenteren’, de sound nogal ‘mainstream’ en Coldplay-achtig was. Ik  besloot het album Wilder Mind af te wachten voordat ik een mening vormde. Inmiddels is dit album al ruim een maand uit maar alsnog: een recensie!

Eerste nummer? Tompkins Square Park. Dit is een populair park in East Village, New York waar blijkbaar veel kunstzinnige types wonen. Overigens wordt Tompkins Square Park maar één keer genoemd in het nummer namelijk in de eerste zin en zelf verstond ik daar wat anders..

Laatste nummer?  Tompkins Square Park (hé, wat origineel) maar dan de live versie. Die vond ik overigens iets meer pit hebben dan de gewone versie en dat is toch wel positief.

Banjo?  Die is weeeeeeeegggg 🙁 🙁

Favoriete nummer? Broad-Shouldered Beasts, Snake Eyes (beide doen me erg denken aan de vorige albums) en Only Love (wel sterk Coldplay einde weer)

Minst favoriete nummer? The Wolf (het begin vind ik leuk maar daarna.. wat een geschreeuw)

Mooiste stukje tekst? So we come to a place of no return. Yours is the face, that makes my body burn. And here is the name that our sons will learn: Curse the beauty, curse the queen. Curse the beauty, leave me (Monster)

 

Ik vond het album Wilder Mind een lastig gevalletje. Kwalitatief zijn de liedjes zeker niet slecht en de stem van Markus Mumford is nog steeds fijn om naar te luisteren. Maar ik mis de sound die Mumford and Sons juist uniek maakte. Ik gaf al eerder aan dat ik open sta voor bands die experimenteren met hun eigen stijl maar ik had gehoopt op een andere en iets uniekere uitkomst. Daarnaast vond ik de teksten niet bijzonder. Ik heb normaal gesproken bij veel liedjes en met name ook van Mumford and Sons dat ik denk: hé, dit klinkt mooi en zit goed in elkaar. Maar bij de vraag wat het mooiste stukje tekst is heb ik echt moeten googlen en vooral getwijfeld. De teksten zijn niet van een bijzonder hoog poëtisch niveau maar wel van een bijzonder hoog zelfmedelijden niveau. Als je de teksten doorleest krijg je sterk het idee dat Mumford and Sons gezamenlijk een break-up heeft doorgemaakt, net als Maroon5 regelmatig deed.

Bovendien mis ik stiekem gewoon de banjo ontzettend.

Maar hoe dan ook, Wilder Mind is nog steeds wel een leuk album. Sommige nummers zijn weer meer de ballads zoals je ze gewend bent van Mumford and Sons. Sommige ‘nieuwe stijl’ nummers zijn ook best fijn en vol energie. Dus zeker wel het luisteren waard!

Ik ben nog steeds heel benieuwd naar het concert van deze band. Heb jij al wat nieuwe nummers gehoord van ze?

Ps. Ik mis de banjo 🙁 

Het is klein en het babbelt, Het is klein en maakt lijstjes, Persoonlijk

Muzikale lijstjes

Afgelopen weekend waren mijn ouders in Zweden en, zoals leuke ouders (slijm slijm) dat wel eens doen, ze namen een cadeautje mee terug. Nee, geen rendier en ook geen Zweedse gehaktballetjes van de Zweedse Ikea. Eigenlijk was het een heel niet-Zweeds cadeau. Tenminste, dat denk ik. Wie weet heeft iedereen het in Zweden wel en is er een speciale feestdag voor, maar dat lijkt me niet.

Combineer twee dingen die ik erg leuk vind en mij vaak mee bezig hou, lijstjes maken en muziek, en voilá je hebt het cadeau van mijn ouders: Music Listography (your life in (play)lists). “Wat is dat voor een raar nieuw product van Ikea?”, hoor ik je denken. Nee, lieve lezer, het is een boek. Een boek dat je helemaal zelf mag vol kladderen met, jawel, lijstjes over muziek.

 

De bedoeling van Music Listography is dat je, aan de hand van vragen, lijstjes maakt over muziek. Over je favoriete rock muziek, je favoriete gitaristen en je favoriete jaren ‘60/’70/’80/’90 nummers. Maar naast die standaard vragen die iedereen je kan stellen op een feestje, zijn er ook hele andere originele vragen. “Als je deze planeet zou verlaten in een ruimteschip, welke albums zou je meenemen?” en “Bedenk namen voor je eigen fictieve band?”. Of juist persoonlijkere vragen zoals wie van je vrienden muziek maakt, welke muziek je vriendschappen het best omschrijft en welke muziek je het liefst op je begrafenis wil hebben.

Ik vind boeken waarin je zelf mag kladderen en schrijven (net zoals Wreck this journal) erg leuk en de lijstjes zijn ook leuk om te maken. Oké, ik ben niet heel goed in het kiezen van ‘favorieten’ maar wel in het samenstellen van mijn eigen festival en bedenken van guilty pleasures. En ja, zelfs over de lijst begrafenismuziek wil ik me buigen (tenminste, misschien).

Het boek is bedacht (geschreven kun je het niet echt noemen vind ik) door Lisa Nola en er zijn ook illustraties aan toegevoegd, namelijk die van Michael Gillette. Na wat googlen kwam ik er achter dat Lisa Nola heel veel van dit soort lijstjes boeken heeft gemaakt. Ook over literatuur, film, ouderschap, vriendschap, toekomst en ga zo maar door. Kortom, wie weet als ik dit boek vol heb.. misschien koop ik er dan nog één. Het boek is trouwens te koop op bol.com (voor de nieuwsgierigen) maar alleen in het Engels !

Vrijdag verschijnt (als het goed is) mijn lijst van favoriete nummers van dit moment in het kader van de (vergeten) challenge. En misschien blog ik ook wel eens wat over de lijstjes in dit boek!