Het is klein en het kijkt

Films die indruk op mij maakten

Een tijd geleden schreef ik al over boeken die een grote indruk op mij maakten (klik hier). Naast lezen, kijk ik ook graag films. En zo zijn er ook een aantal films die een grote indruk op mij maakten. Ik kan ze lang niet allemaal opnoemen. Het onderstaande lijstje is dus alles behalve definitief of allesomvattend, maar meer een korte samenvatting. Benieuwd? Lees snel verder!

The Constant Gardener (2005) 

Deze film gaat over een Britse diplomaat in Kenia, genaamd Justin Quayle (Ralph Fiennes), die de moord op zijn vrouw Tessa (Rachel Weisz), een mensenrechtenactiviste, probeert op te lossen. Het verhaal wordt gemengd met flashbacks over wat er speelde voor Tessa’s dood. Het is gebaseerd op het boek van John le Carré. Het verhaal en de beelden van Afrika zijn ontzettend indrukwekkend. Maar het is vooral het slot dat me niet meer heeft losgelaten en een enorme indruk op mij maakte.

La Vita e Bella (1997)

Deze film kennen veel mensen ook wel als Life is beautiful, maar oorspronkelijk is hij Italiaans. Het verhaal gaat grotendeels over Guido Orefice, een Joodse Italiaan, die met zijn jonge zoontje vast zit in een concentratiekamp. Om zijn zoontje te beschermen gebruikt Guido een flink portie fantasie en doet hij alsof het kamp een ingewikkeld spel is. Hoewel een concentratiekamp als ‘spel’ zeker een gevoelig punt is, laat de film vooral de kracht van fantasie en onschuld in dit soort verschrikkelijke situaties zien. Ik kan de film zeker aanraden, want het de films is niet alleen maar zielig.

Life of Pi (2012)

Om eerlijk te zijn vond ik hiervan het gelijknamige boek nog mooier en diepgaander dan de film. Toch was de verfilming ook heel bijzonder en vooral de beelden waren daarbij heel mooi gedaan. Heel kort gezegd gaat het verhaal over de Indiaanse jongen genaamd Pi die samen met een tijger op een reddingsboot vast komt te zitten op de Pacifische Oceaan. Natuurlijk gebeuren er veel meer dingen, maar daarvoor moet je de film gewoon gaan kijken. Aan de ene kant is het gewoon een spannende survivalfilm. Aan de andere kant zit er veel wijsheid in, geeft het stof tot nadenken en gaat het over thema’s zoals waarheid en het leven als een verhaal.

Into the Wild (2007)

Deze film is semi-biografisch aangezien de hoofdpersoon, Christopher McCandless, echt heeft bestaan en zijn avonturen (grotendeels) echt zijn gebeurd. Natuurlijk is de film voor een deel gedramatiseerd en zijn sommige dingen ingevuld, omdat niemand het na kan vertellen. Toch blijft de film heel indrukwekkend en bijzonder. McCandless besluit na het behalen van zijn universitaire diploma om niet het ‘gewone’ leven in te gaan, maar te gaan reizen. Hij wil leven in de wildernis en onder andere naar Alaska reizen. Hij doneert al zijn geld aan een goede doel, knipt zijn paspoort door en vertrekt. De film heeft twee verhaallijnen. Enerzijds laat het de avonturen van McCandless zien als hij al in Alaska is en anderzijds laat het zijn reis en leven voor die tijd zien. Voor mij was het niet zozeer de reis die ik indrukwekkend vond (lijkt me eerlijk gezegd doodeng) maar de prachtige beelden, mooie citaten en fantastische muziek die bij de film hoorden. Het verhaal komt misschien ietwat langzaam op gang, maar de film is echt een aanrader.

Cloud Atlas (2012)

Ik kan geen mogelijkheid uitleggen waar Cloud Atlas over gaat. Het zou de film, en boek, ook geen recht doen. Het boek Cloud Atlas vond ik heel erg mooi, maar de film nog indrukwekkender. De film vind ik dus eigenlijk beter dan het boek. En dat heb ik niet vaak. Heel kort gezegd heeft Cloud Atlas meerdere verhaallijnen die zich afspelen in verschillende tijden. In iedere verhaallijn zit wel een verwijzing naar de andere verhaallijn. De auteur van het boek heeft ooit gezegd dat alle hoofdpersonages, op één na, reïncarnaties zijn van dezelfde persoon. Een andere manier om de film te omschrijven is met het volgende citaat: “[The film is] an exploration of how the actions of individual lives impact one another in the past, present and future.”

De film is in ieder geval ontzettend bijzonder. Er zitten zoveel prachtige citaten en wijsheid in. Er spelen ook zoveel thema’s een rol zoals geloof, beschaving en tijd. Ik kan het gewoon niet uitleggen, maar is juist positief! De film (en boek!) is gewoon een ontzettende aanrader. Eén belangrijke tip is wel: kijk niet één keer. Dit is echt een film die je meerdere keren moet kijken. Met ieder stukje begrijp en waardeer je de film nog meer.

 

Welke film maakte echt indruk op jou? 

Het is klein en het leest

Gelezen | Alice in Wonderland – Lewis Carroll

De titel van deze blog klopt niet helemaal, want ik las zowel Alice’s Adventures in Wonderland als Through the Looking-Glass, het andere deel van Alice in Wonderland. Het verhaal van Alice in Wonderland is aardig bekend. Er zijn verschillende verfilmingen van, zowel live-action als tekenfilm, maar ook in andere verhalen, films en muziek wordt er naar dit verhaal verwezen (zoals White Rabbit van Jefferson Airplane). Ergens vond ik het daarom ook wel slecht dat ik, als student Cultuurwetenschappen, het originele verhaal nog nooit had gelezen. Onlangs waagde ik er mij dus aan. Benieuwd wat ik er van vond? Lees snel verder!

 

Waar gaat het over?

Alice in Wonderland is van origine een Engels kinderboek uit 1865. Het vervolg Through the Looking-Glass werd in 1871 gepubliceerd. Tegenwoordig vind je deze boeken regelmatig samen gebundeld. Het verhaal gaat over het meisje Alice dat in de vreemde wereld van Wonderland terecht komt en daar de meest merkwaardige wezens tegenkomt. Een betere samenvatting kan ik helaas niet geven en ook de achterflap van mijn boek geeft niet veel informatie dan dit. Als je dus beter wilt weten waar het over gaat, moet je het boek gewoon lezen!

Over het boek

Zoals ik al aangaf: Alice in Wonderland is een kinderboek. Persoonlijk ben ik gek op kinderboeken. Ze vertellen vaak de meest fantasierijke verhalen en zit vol met bijzondere logica. Zelf las ik Alice in Wonderland in het Engels, waardoor het nog minder opviel dat het een kinderboek is. Ik denk ook dat het ‘iets’ toevoegt om dit boek in het Engels te lezen. In mijn versie was het Engels niet echt moeilijk of ouderwets, waardoor het fijn weg leest. Ik kan me echter ook voorstellen dat je het liever in het Nederlands leest. Zoek dan vooral een goede vertaling, anders is het zonde!

Over het verhaal zelf kan ik weinig vertellen. Het is zo bijzonder, fantasierijk, vol met gedichten en woordenspelingen: je moet het gewoon ervaren! Eén ding kan ik wel verklappen. Ik vond in dit geval heel jammer dat ik al veel verschillende verfilmingen van Alice in Wonderland heb gezien. Ik merkte dat daardoor mijn beeld van het verhaal werd gestuurd. Zo had ik al een beeld bij bepaalde personages, terwijl het in het boek nét iets anders is. Ik had dit dus liever gelezen met een open, nieuwe blik.

Mijn mening

Ik heb heel erg van het boek genoten! Het verhaal is heel origineel en het leest fijn weg. Ik had alleen gewild dat het boek met zo min mogelijk verwachtingen had gelezen, zodat ik er met een meer open blik naar zou kijken. Als je de films van Alice in Wonderland erg leuk vindt, kan ik je echter nog steeds aanraden om de boeken te lezen!

 

Heb jij Alice in Wonderland al eens gelezen of heb je de films gezien? Laat het me weten!

 

Titel: Alice’s Adventures in Wonderland and Through the Looking-Glass 

Auteur: Lewis Carroll

Uitgave: 1865 en  1871, mijn editie komt uit 1993

Pagina’s: 265 bij mijn editie, maar dit wil nogal verschillen

Genre: Kinderboek/Sprookje

Beoordeling: 4/5

Dilemma Dinsdag

Dilemma #19 | Opnieuw kort maar krachtig

Om de twee weken ga ik in op een dilemma van Dilemma op dinsdag. Sommige dilemma’s komen uit Het grote dilemma op dinsdag boek en andere van de gelijknamige Facebook-pagina. Ik sta verder los van de Dilemma op dinsdag organisatie maar ben er gewoon fan van. Kijk daarom gerust een keer op hun Facebook-pagina (klik). Lees hier (klik) de andere dilemma’s waarover ik schreef.

De meeste dilemma’s van Dilemma op Dinsdag zijn ontzettend absurd en gek. Van het type dilemma waarvan ik blij ben dat het nooit een dilemma in de realiteit zal worden. Maar soms zijn er ook dilemma’s waar ik helemaal niet lang over hoef na te denken. Kort maar krachtig dus. Hier zijn een aantal dilemma’s waar ik direct een antwoord op heb.

Je moet één keer in het riool zwemmen versus je verklapt altijd het einde van boeken en films.

Bah bah, ik moet er niet aan denken dat ik door het riool moet zwemmen. Bovendien ben ik toch al aardig slecht in spoilers voor me houden. Zelfs als ik mijn mond houd, kun je aan mijn gezicht al zien of je het einde goed hebt gegokt. Dus dan verklap ik het voortaan liever maar meteen. Ik vraag me dan alleen af of ik altijd direct vertel aan mensen of alleen wanneer ze zich hardop afvragen hoe het zal eindigen. Hmmm…

Je kunt onder water ademen versus overal waar je komt, mag jij de muziek bepalen

Het is natuurlijk hartstikke leuk als ik overal de muziek mag bepalen. Maar eerlijk gezegd kan ik er ook wel tegen als er muziek wordt gedraaid die ik niet zo leuk vind. En overal andere muziek horen, is ook een ideale manier om nieuwe muziek te ontdekken. Nee, het lijkt mij nog veel toffer om te kunnen ademen onder water. Ik ben gek op zwemmen en onder water ademen maakt het alleen maar leuker.

De reuzenpanda sterft uit versus je moet altijd bamboe knagen

Doe mij maar een portie bamboe! De panda is mijn favoriete beest en ik wil het niet op mijn geweten hebben dat hij uitsterft.

In alles wat je drinkt moet je een theezakje dopen (en vijf minuten laten trekken) versus elke keer als je een trein ziet, begin je als een gek te juichen.

Leve genieten van de kleine dingen in het leven! Ik juich wel lekker bij het zien van een trein. Hoe graag ik ook thee drink, het lijkt me ontzettend smerig als álles een theesmaak heeft. Stel je voor dat je koffie, wijntje of frisdrank naar thee smaakt. Om nog maar niet te beginnen over de gekke blikken van iedereen om je heen als jij in je ranja een theezakje doopt.

Je glowt in de dark versus als je muziek aan zet, komt de band automatisch live in je huiskamer spelen

Oh oh oh, sowieso dat laatste! Hoe leuk is dat? Gewoon altijd live huiskamerconcerten. Ik bedoel, zou die ook gelden voor bands die uit elkaar zijn of waarvan sommige bandleden zijn overleden? Komen The Beatles optreden als ik hun muziek aan zet? En hoe zit dat met filmmuziek? Staat Hans Zimmer dan ineens met een heel orkest in mijn woonkamer? Zolang ze hun eigen instrumenten meenemen en niet teveel troep maken, vind ik het meer dan prima!

 

Wat vind jij van mijn keuzes? Waar zou jij voor kiezen? 

 

PS. Ik schreef al eerder over een aantal dilemma’s waar ik direct een antwoord op heb. Lees ze hier en hier terug.

Het is klein en het babbelt

Supermarkt-frustratie

 

Ergens voelt niets meer volwassen en alsof je je leven op orde hebt dan boodschappen doen. Zeker als het gepaard gaat met een fatsoenlijk boodschappenlijstje, een boodschappentas en een weekmenu. En tegelijkertijd is niets erger en frustrerender dan boodschappen moeten doen.

Er is gewoon iets aan supermarkten wat zelfs de liefste mensen in egoïstische mede-winkelaars verandert. Zodra iemand de supermarkt in loopt gaat er gewoon een knop om. Vanaf dat moment is het niet alleen het doel om je boodschappen zo goed mogelijk te doen, maar ook om daarbij zoveel mogelijk mensen te irriteren en tot last te zijn. Je kunt er haast een spel van maken. Degene die zo snel mogelijk, zo compleet mogelijk zijn boodschappen doet én daarbij zoveel mogelijk mensen irriteert: die wint. Wat win je? Waarschijnlijk één minuut lang gratis boodschappen doen zonder dat er iemand anders in de winkel is. Lijkt me een mooie deal.

Natuurlijk heb je ook het slag volk, zoals ik, die gewoon graag snel en soepel boodschappen wil doen. En voor dat soort mensen gaat een rondje de supermarkt ongeveer als volgt.

Je loopt de winkel in om er allereerst achter te komen dat alle zelfscanners net voor je neus weg zijn gegrapt. Je pakt je mandje maar en zodra je door de poortjes loopt, gaat het mis. Iemand blijft lekker met zijn karretje na de poortjes stilstaan, zodat de doorgang is geblokkeerd. Je wurmt je er maar langs heen en begint aan het boodschappen doen. Vervolgens volgt de ene na de andere blokkade. Er staat áltijd iemand te treuzelen voor de koeling. En natuurlijk doet die altijd de deur van de koeling weer dicht, terwijl hij ziet dat jij er ook bij moet. En altijd blijft er iemand voor je plotseling stilstaan. Nog erger zijn de mensen die plotseling het gangpad blokkeren omdat ze een bekende tegen komen. En dat blijft nooit bij een kort gesprek. Nee, de afgelopen twintig jaar moeten worden besproken. Het liefst in geuren en kleuren ook. Zodat jij ook meteen weet dat de neef van de zoon van de vriendin van Petra is vreemdgegaan.

En hoewel jij met je boodschappenlijst precies weet wat je moet hebben, geldt dat niet voor iedereen. De meeste mensen treuzelen enorm. Ze moeten een uur nadenken. Kiezen ze nu snijboontjes of sperzieboontjes? En ze kunnen nooit zomaar kiezen. Voordat je het weet evalueren ze hun hele leven en alles wat leidde tot dit moment in de supermarkt. Wie zijn ze eigenlijk? Waartoe zijn ze op aard? En waarom zijn smurfen blauw?

Maar de allergrootste uitdaging is natuurlijk dat iedereen gewoon rondloopt en dwarrelt als een kip zonder kop. Dé oplossing zou een verplichte rijrichting zijn. Zodat niet iedereen meer tegen de richting in kan lopen, halverwege om kan draaien of schuin door de supermarkt kan huppelen. Nee, gewoon nette, geordende paden zijn er nodig. Maar ja, dan wordt het irriteren van mede-winkelaars wel heel lastig.

Dapper zet je iedere keer maar door en worstel je je door de supermarkt heen. Een oplossing zou natuurlijk laten bezorgen zijn. Maar ja, waar haal je dan je bloginspiratie en supermarktroddels vandaan?

Het is klein en heeft 999 vragen

999 vragen aan jezelf #9

Een tijd geleden kreeg ik het 999 vragen aan jezelf boekje. Het leek mij leuk om mijn antwoorden en gedachtes met jullie te delen. Dit doe ik dan ook iedere vrijdag! Ook op vrijdag de 13e 😉

102. Heb je ooit drugs gebruikt? 

Nee! Ik voelde de behoefte om het te proberen ook niet.

103. Heb je ooit een man geslagen?

Poeh.. Ik heb ooit wel een tik uitgedeeld toen een man tijdens een feestje in de kroeg aan mijn billen zat. Maar of het echt slaan was? Volgens mij maakte het weinig indruk en was het nauwelijks raak. Maar het is al zo lang geleden dat ik het niet eens meer zeker weet.

104.Heb je ooit een vrouw geslagen?

Misschien als kind een ander (vrouwelijk haha) kind?

105. Heb je een goede band met je ouders?

Ik vind van wel en ik hoop dat ze dat met mij eens zijn!

106. Ben je weleens gearresteerd?

Nee gelukkig niet!

107. Heb je in de gevangenis gezeten?

Haha nee opnieuw gelukkig niet.

108. Ben je weleens in een gevangenis geweest?

Nee, ook niet als bezoek of attractie. Ik heb wel kerkers gezien in kastelen, maar geen hedendaagse gevangenissen. Het lijkt me wel heel bijzonder maar ook heel apart om te bezoeken. Ik denk dat ik mij er een beetje ongemakkelijk bij zou voelen om zomaar een gevangenis te bezoeken als een attractie.

109. Welke drie woorden omschrijven jou het best?

Ehm, perfectionistisch, klunzig en boekenwurm.

110. Welke drie dingen zoek je in een partner?

Vertrouwen, zorgzaamheid en humor. Lekker cliché, maar oh zo waar.

111. Welke drie dingen doe je met een computer?

Haha wat een gekke vraag. Ik bedoel, anders dan waar een computer voor gemaakt is? Ik ga wandelen met mijn laptop, regelmatig uiteten met mijn laptop en volgend jaar gaan we samen naar Gran Canaria op vakantie. Nee, zonder gekkigheid. Ik gebruik mijn laptop voor van alles en nog wat. Sociale media bijhouden, mails beantwoorden voor school/werk/blog, als hulp bij studeren en nog veel meer. Gewoon de standaard dingen die iedereen doet, lijkt me.

112. Hoe is de balans in je leven?

Het boekje geeft hier zelf opties zoals ik studeer/werk teveel, te weinig, precies genoeg. Ik vind dat zelf altijd lastig kiezen. Ik zal nooit zomaar van mijzelf zeggen dat ik teveel of genoeg studeer/werk, maar anderen zullen dat sneller over mij zeggen. Afgelopen jaar was mijn balans wel weg en studeerde ik erg veel en zorgde ik slecht voor mijzelf. Dit jaar zoek ik meer naar balans of is de intentie er in ieder geval. Maar eerlijk gezegd, ik vind veel studeren en werken ook geen probleem. Ik moet er alleen op letten dat ik ook voor mijzelf zorg.

 

Ben jij veel bezig met de balans in je leven? 

Het is klein en het leest

Mijn kinderboeken leestips!

De afgelopen week (of eigenlijk tien dagen) stond mijn blog een beetje in het teken van de Kinderboekenweek en mijn liefde voor kinderboeken. En ter afsluiting leek het mij leuk om een aantal leestips te geven wat betreft kinderboeken. En dan voornamelijk kinderboeken die heel leuk zijn voor kinderen, maar ook leuk om als volwassene te lezen. Ben je benieuwd? Lees dan snel verder!

Narnia – C.S. Lewis

Toen in 2005 de verfilming van Narnia door Walt Disney uitkwam, ging ik samen met mijn zus en broer naar die film. Mijn moeder was van te voren bezorgd of ik de film als tienjarige niet eng zou vinden. Daarom moest ik van haar eerst het boek lezen, zodat ik wist waar het over zou gaan. Van wat ik mij kon herinneren vond ik het boek toen best leuk, maar niet heel speciaal. Afgelopen jaar besloot ik mij er nog een keer aan te wagen. Alleen kocht ik nu alle delen in één heel erg mooi boek én in het Engels. Voor mij heeft de taal een grote toegevoegde waarde, maar ik kan mij ook voorstellen dat het Nederlands ook fijn leest. Hoe dan ook weet ik zeker dat de Narnia-boeken ook heel speciaal zijn om te lezen als volwassene. Ineens zie ik er namelijk veel meer lagen en diepgang in. Het verhaal vind ik heel bijzonder en fantasierijk. En het is zeker leuk om alle delen (zeven stuks) te lezen, want eigenlijk vormt het één groot verhaal.

Matilda – Roald Dahl

Ja, mocht je het nog niet door hebben: Roald Dahl is één van mijn favoriete kinderboekenschrijvers. Zijn verhalen zijn heel fantasierijk en absurd, maar ook zeker geschikt voor volwassenen. Matilda is één van mijn favoriete boeken van hem. Het verhaal gaat over Matilda, een heel intelligent meisje die erg van lezen houdt. Haar ouders kijken niet naar haar om en op school is de vreselijke mevrouw Bulstronk aan de macht. De verfilming hiervan (uit 1996) is ook erg leuk! Overigens schreef Dahl ook verschillende korte verhalen voor volwassenen. Die zijn ook heel leuk, maar een stuk enger.

A Wrinkle in Time – Madeleine L’Engle

Hierover schreef ik al eerder een recensie (klik hier om te lezen). De vader van Meg en Charles experimenteerde met tijdreizen, maar heeft daarbij een fout gemaakt. Met behulp van een buurjongen en een aantal excentrieke figuren proberen Meg en Charles hem te redden. Het verhaal is heel absurd, maar zit ook vol met mooie citaten en interesse uitleg van een aantal wetenschappelijke dingen. Daarnaast komt de verfilming van dit boek binnenkort uit (waarin Oprah een rol speelt!) en daar ben ik ook heel benieuwd naar.

Griekse mythen: Helden, donder & bliksem – Els Pelgrom

Dit boek kocht ik pas geleden en eerlijk gezegd heb ik hem nog niet helemaal uitgelezen. Het zit, zoals je helemaal niet zou verwachten, vol met Griekse mythen en verhalen uit de oudheid. Het boek is bedoeld voor kinderen, maar de verhalen worden niet te kinderlijk verteld en zijn ook niet leuker gemaakt dan ze eigenlijk zijn. Of met andere woorden, de verhalen zitten nog steeds vol met bloed, wrede daden en seks. Het meisje in de boekenwinkel merkte dan ook terecht op of Griekse mythen wel echt als ‘kindermateriaal’ konden worden gezien. Ik vind het boek echter heel goed geschreven en daarnaast zit er ook uitleg en achtergrondinformatie bij. En kaarten, en een tijdlijn en tekeningen! Een aanrader dus, zeker als je zelf ook wat meer wil weten over alle mythen.

Alice in Wonderland – Lewis Carroll

ik heb al verschillende verfilmingen van Alice in wonderland gezien, inclusief de meest recente versie met Johnny Depp, maar ik had nog nooit het boek gelezen. Daar bracht ik onlangs verandering in. Ik vond het verhaal ontzettend leuk, maar op een of andere manier toch ook heel anders dan in de films. Eerlijk gezegd vond ik het ook wel een beetje jammer dat ik wat verfilming heb gezien, want daardoor had ik al een beeld bij het verhaal. Dit beeld klopte uiteindelijk niet helemaal, maar het is lastig om daar van af te stappen. Het boek is in ieder geval een aanrader en ik zal binnenkort een uitgebreidere recensie publiceren.

 

Nu is deze lijst nog lang niet compleet, maar dit zijn voorlopig wel genoeg boeken! Nu ben ik wel benieuwd: welk kinderboek raad jij volwassenen aan? Is er een kinderboek dat je zelf nog erg graag leest? Laat het mij weten in een reactie!