Browsing Category

Kliekjes

Kliekjes

Woordenkunst | Mooie woorden #2

In deze rubriek deel ik woorden, gedichten of boeken die ik mooi vind of die mij fascineren. 
Er zijn soms woorden die klinken alsof ze van een andere planeet komen. Woorden die je niet zomaar hoort op straat of in de bus. Vaak zijn het woorden die betekenis geven aan iets wat je zelf niet helemaal kan uitdrukken. Een tijdje terug deelde ik een aantal van mijn favorieten (klik) en nu heb ik er weer een hoop verzameld.

Degene die weet welk boek dit is, wint een luchtgitaar!

 

Metanoia (Oud-Grieks) – ‘The journey of changing one’s mind heart self or way of life’. Dit woord speelt blijkbaar binnen de psychologie ook een belangrijke rol. Het heeft te maken met je psychologische genezingsproces (als ik het goed heb begrepen). Ik denk dat we eigenlijk allemaal wel op een gegeven moment in ons leven zo’n ‘reis’ maken en onszelf op een positieve manier veranderen en ontwikkelen.

 

Balter (Engels) – ‘To dance artlessly, without particular grace or skill but usually with enjoyment’. Dit is denk ik de manier waarop ik meestal dans. Zonder enig ritmegevoel of elegantie, maar veel overtuiging en plezier. Ik vind het woord zelf ook iets vrolijks hebben.

 

Hygge (Deens) – ‘The cosiness of a nice, relaxed, social environment – good food is often involved’. Om dit woord kun je tegenwoordig niet meer heen, dankzij het boek dat over het begrip is geschreven. Desondanks spreekt het mij nog steeds erg aan. Het voelt zelf ook gezellig en knus aan. Net als Balter, lijkt het te doen waarvoor het staat. Als dat enigszins logisch klinkt?

 

Vellichor  – ‘the strange wistfulness of used bookstores, which are somehow infused with the passage of time—filled with thousands of old books you’ll never have time to read, each of which is itself locked in its own era, bound and dated and papered over like an old room the author abandoned years ago, a hidden annex littered with thoughts left just as they were on the day they were captured.’ Dit woord is uitgevonden door de eigenaar van de website The Dictionary of Obscure Sorrows, waar ik de vorige keer ook al over schreef. De betekenis zo lang, uitgebreid en mooi dat het wat mij betreft weinig toelichting nodig heeft. Het is een gevoel dat ik enorm herken als ik in een boekenwinkel of bibliotheek ben. Al die boeken, te veel om te kunnen lezen, gevuld met gedachtes en ideeën gebonden aan een bepaalde tijd, nog steeds hetzelfde als de schrijver het ooit heeft achtergelaten. Het fascineert mij soms vooral welk leven de boeken hebben gehad. Wie ze nog meer hebben gelezen, hoe zij erover dachten en wat het boek met hen deed. Ik zal het nooit weten.

 

Meraki (Grieks) – ‘To do something with soul, creativity, or love to put something of yourself into your work’. Ongeacht of ik het juist uitspreek, in mijn hoofd klinkt dit woord heel mooi. De betekenis spreekt mij ook erg aan. Met zulke toewijding en liefde aan iets werken, is iets wat we allemaal weleens doen en wat ik ook graag doe. Mijn blog is daarvan een voorbeeld.

 

Welke van deze woorden of betekenis spreekt jou het meest aan? Kende je de woorden al? 

 

PS. Deze woorden heb ik voornamelijk op Pinterest en via deze website gevonden. 

Kliekjes

Woordenkunst | Mooie woorden

In deze rubriek deel ik woorden, gedichten of boeken die ik mooi vind of die mij fascineren. 

Er zijn soms woorden die klinken alsof ze van een andere planeet komen. Woorden die je niet zomaar hoort op straat of in de bus. Vaak zijn het woorden die betekenis geven aan iets wat je zelf niet helemaal kan uitdrukken. Hier zijn een paar van mijn favorieten op een rij.

 

Mijn moment van Occhiolism

 

Yūgen (Japans) – “A profound awareness of the universe that triggers a deep emotional response”. Toen ik wat verder zocht naar dit woord kwam ik er achter dat het een belangrijk concept is binnen de Japanse esthetica. Het wordt gebruikt om het diepere, mysterieuze van kunst en, voornamelijk, poëzie uit te drukken bij traditionele Japanse kunst.

 

Onism – “The frustration of being stuck in just one body, hat inhabits only one place at a time”. Zover ik heb kunnen vinden, is dit woord verzonnen door de eigenaar van deze website (klik). Dat maakt het echter niet een minder mooi woord. Vooral de ‘betekenis’ spreekt mij aan. Het is een gevoel dat ik zelf heel erg herken.

 

Occhiolism – “The awareness of the smallness of your perspective”. Dit woord is net als Onism uitgevonden, ook door dezelfde persoon. Opnieuw spreekt de betekenis mij heel erg aan. Ik denk dat we allemaal wel eens moment hebben dat je je realiseert dat de wereld zoveel groter is en dat er zoveel meer gaande is dan de plek en het moment waar jij bent. Ik heb zo’n realisatiemoment vaak als ik naar sterren kijk. Ik weet niet waarom, maar iets daaraan laat mij heel erg beseffen hoe klein ik ben en hoe groot alles om mij heen is.

 

Petrichor (Grieks) – “De geur die ontstaat wanneer regen op droge grond valt.” Oh, die heerlijke geur van lente of zomer als het lang droog is geweest en het ineens regent. Op een of andere manier word ik daar heel gelukkig van. Oké, de niet-romanticus (lees: Vriendknul) zegt dan doodleuk: “Je ruikt ozon.” Maar dat negeren we gewoon.

 

Tsundoku (Japans) – “The condition of acquiring reading materials but letting them pile up in one’s home without reading them.” Als er iets is wat ik doe als boekenwurm dan is het wel het kopen van boeken en het vergeten te lezen. Hoe graag ik het ook wil en hoe erg ik mijn best ook doe, er is altijd wel een boek dat ergens ongelezen blijft liggen. En iedere keer als ik nieuwe boeken koop, beloof ik mijzelf dat het deze keer ‘anders zal gaan’. Ach ja, dat is ook een deel van het boekenwurmleven hé.

 

Welke van deze woorden vinden jullie het mooist? 

 

PS. De meeste van deze woorden heb ik gevonden via Pinterest en via deze website.

 

Kliekjes

Google Translate Sings

Eén van mijn favoriete dingen en guilty pleasures op Youtube is Google Translate Sings. Het is een concept bedacht door Malinda Kathleen Reese. Ze gebruikt bekende liedjes en laat Google Translate de tekst van Engels naar allerlei talen (écht alle talen) vertalen. Daarna vertaalt ze de tekst weer terug naar het Engels, waardoor er allerlei vreemde teksten uitkomen. Het resultaat? Hilarische en vreemde liedjes, die gek genoeg net zo aanstekelijk zijn als het origineel. Ik deel graag een aantal van mijn favorieten met jullie.

 

Bohemian Rhapsody van Queen maar dan volgens Google Translate is één van de eerste filmpjes die ik van Malinda Kathleen Reese heb gevonden. En het duurde ook nog eens beschamend lang voordat ik doorhad dat de tekst niet klopte. Ter verdediging: Ik keek niet naar het filmpje en zag dus de ondertiteling niet. Het viel pas echt op toen er heel hard boooobs werd gezongen.

 

The 90s according to Google Translate

Met nummers van Britney Spears, Blink 182, Aqua en Backstreet Boys. Alleen dan net iets anders.

 

The Beatles maar dan in een andere versie. Het nummer Yellow Submarine verandert bijvoorbeeld in Yellow Canary, Canary Yellow. Geheel logisch natuurlijk.

 

Be Prepared van de Lion King is in de Google Translate versie toch minder kwaadaardig. Zo zingt Scar in deze versie over het belang van onderwijs, dat varkens zelf over hun lot mogen beslissen en dat ook ontbijt erg belangrijk is. Helaas is hij ook een taxi.

 

Kenden jullie deze filmpjes al? Wat vinden jullie ervan? 

Kliekjes

Sterrenstof (ster) – Recensie

Hoe heet het: Sterrenstof (ster) of, in het Engels, Stardust
Door wie: Neil Gaiman
Met welke uitgeverij: Luitingh in het Nederlands
Wanneer: 1998
Waarover: Ik vond op Goodreads een hele mooie omschrijving in het Engels dus bij deze. “Hopelessly crossed in love, a boy of half-fairy parentage leaves his mundane Victorian-English village on a quest for a fallen star in the magical realm. The star proves to be an attractive woman with a hot temper, who plunges with our hero into adventures featuring witches, the lion and the unicorn, plotting elf-lords, ships that sail the sky, magical transformations, curses whose effects rebound, binding conditions with hidden loopholes and all the rest.

Stardust is één van mijn favoriete films. Het verhaal wordt zo sprookjesachtig en mooi vertelt. De landschappen die worden getoond zijn prachtig. De filmmuziek is betoverend. En daarbij zit er ook nog een flinke dosis humor en actie in. Het mooie aan Stardust vind ik dat niets is zoals je verwacht. Een gevreesde kapitein blijkt zich graag om te kleden in vrouwenkleren en vaak speelt haat meer een rol in de relaties dan liefde. Juist daarom was ik enorm benieuwd naar het boek. Ik las overal dat het beter en mooier zou zijn dan de film. Gruwelijker ook: er zouden bloederige scènes in voorkomen. Toen ik een Nederlandse versie van het boek kon lenen besloot ik hem nu maar eens echt te lezen en zelf te bepalen wat ik er van vond.

Helaas kan ik er vrij kort over zijn: het viel mij tegen. Eén fout van mijn kant was de keus om in het Nederlands te lezen (normaal gesproken lees ik vooral in het Engels) want hierdoor veranderde het verhaal meteen in een kinderlijk sprookje met een paar explicietere seksscènes. Maar daarnaast miste ik een bepaalde magie en betovering in het verhaal, ik kwam er gewoonweg niet in. Er werd naar mijn idee veel vertelt over onnodige zaken en lang stilgestaan bij dingen die niet interessant waren. De gesprekken tussen Tristan en de ster waren helemaal niet zo vlot en leuk zoals in de film, eerder saai en voorspelbaar. Het duurde naar mijn idee lang voordat het verhaal goed en wel op gang kwam. Een hele tijd voelde het alsof Neil Gaiman een hoop leuke ideeën had maar niet goed wist welke richting hij op wilde. Een voorbeeld is het einde (goed voorbeeld, meteen beginnen bij het eind haha) in de film is dit vlot gedaan met actie en een mooi verhaal. In het boek voelde het alsof Gaiman twee hoofdstukken deed over het afronden van het verhaal omdat hij er ineens allemaal dingen bij vertelde.

Ik geef zelfs toe dat ik er soms een beetje doorheen heb gebladerd. Om een of andere reden greep het verhaal mij gewoon niet zo zoals de film en dat vond ik jammer. Het voelde een beetje alsof ik teleurgesteld werd door een trouwe vriend. Ik had zo’n zin om het boek te lezen, in de hoop dat de wereld van Stardust nog een keer zou betoveren, maar het haalde juist magie weg. Misschien door de taal, misschien omdat ik de film eerst heb gezien en films altijd vlotter zijn dan boeken.

Er waren ook wel positieve punten hoor. Zo werd de relatie tussen Tristan en ‘de andere wereld’ beter uitgelegd en onderbouwd. Je ziet hem wat dat betreft beter ontwikkelen. Maar ik denk dat dat het enige echt positieve was. Helaas. Misschien moet ik in de toekomst het boek nog een kans geven, dan wel in het Engels. Wie weet hoe ik er dan over denk.

Viel een boek jullie wel eens zo tegen, vergeleken met de verfilming?

Kliekjes

Uit den ouden doosch: Kleine helden in je slaapkamer

In den ouden doosch zijn berichten die ik zo eens in de zoveel tijd publiceer. Het zijn blogposts die van mijn oude, niet meer bereikbare, blog komen maar waarvan ik het jammer vind om ze te laten verdwijnen. De posts zijn vaak een beetje bewerkt, zo verwerk ik af en toe mijn huidige mening erin.

Gepubliceerd op 5 januari 2012.

Er is iets dat ik stom vind. Er zijn veel dingen die ik stom vind, maar één van die dingen is het feit dat meubels perse een alledaagse, ordinaire naam moeten hebben. Als je een willekeurige folder openslaat en doorbladert kom je er niet om heen. Een bed is geen gewoon bed, nee hij heet Job. Het dekbedovertrek heet Pieter, een boekenkast Billie en een nachtkastje Priscilla. Je kunt nooit alleen op je kamer zitten: Priscilla, Billie en Pieter zijn altijd bij je. Dat is vreemd. En ook ingewikkeld. Wat is er mis met een bed dat gewoon ‘bed’ het? Of, voor als je veel bedden verkoopt, bed 1 en bed B. Klein bed, bed met koelkast en wit bed. Dat zijn duidelijke namen. Dat is duidelijker dan:
“Ik heb bed Hendrik-Jan-Michiel-Josephus III.”
“Welk bed is dat?”
“Die met de koelkast. Dat weet je toch wel. Ik zei nog zo, Hendrik-Jan-Michiel-Josephus III.”

Nou noem ik (3 jaar later) soms de auto van mijn vader ook liefkozend Bakkus of mijn laptop Koetje II, maar dat is anders. Die namen zijn zelf gekozen. En ik vraag mij oprecht af wie er ooit op het idee is gekomen van vooraf en massaal (want er is nooit één bed dat Job heet) gekozen namen voor meubilair. Was het de meubelmaker die erg gehecht was aan zijn meubilair? Misschien voelde het als de zevenhonderd kinderen die hij nooit gehad heeft? Dat hij daarom maar besloot zijn stoelen, kasten en bedden namen te geven. Of de meubelmaker had juist heel veel kinderen. Zoveel dat hij niet goed meer wist wat de namen ook alweer waren. Daarom besloot hij zijn meubilair net zo te noemen, als een soort geheugensteuntje.

Een veel mooier idee vind ik dat al het meubilair vernoemd wordt naar mensen die niet vergeten mogen worden. Geen helden waar je altijd over leest, maar mensen die kleine, goede dingen hebben bereikt. Dat de meubelmaker deze kleine heldendaden opzocht en bewaarde. Iedere keer als hij een meubelstuk af had vernoemde hij het naar iemand die een kleins maar goeds had gedaan. Misschien was Job wel een jongen die zich inzette voor blinde weeskinderen. En is nachtkastje Priscilla vernoemd naar een arme moeder van vijf kinderen die toch iedere dag voor daklozen kookte. Of herdenkt de meubelmaker zijn eigen vader in de vorm van een dekbedovertrek.

Natuurlijk zou het logischer zijn dat bed Job zo heet omdat het leuk klinkt, makkelijk verkoopt en langer blijft hangen dan ‘bed met koelkast’. En natuurlijk worden bedden tegenwoordig gemaakt in massale fabrieken. Maar het idee dat ik omringd wordt door mensen die kleine heldendaden hebben gedaan, dat vind ik veel mooier.

Kliekjes

De 24 boekenuitdaging

Meer lezen is volgens mij een voornemen dat meer mensen herkennen. Het kopen van nieuwe boeken gaat nou eenmaal veel sneller dan het lezen van een boek. Tussen alle bezigheden door schiet het er nog al snel bij in. En dat terwijl ik lezen heerlijk vind. Ik vind het fijn om mij te wanen in een andere wereld, alles om mij heen te vergeten. Ik geloof oprecht dat boeken verrijkend werken. Van de meest standaard chicklit tot aan de ingewikkeldste roman: in ieder boek schuilt wel een les of ervaring voor de lezer. Bovendien hoop ik ooit zelf een boek te kunnen publiceren. Het advies van meerdere schrijvers is dat je pas een goed schrijver wordt als je veel goede (en slechte!) boeken hebt gelezen.

Daarom zadel ik mijzelf dit jaar weer op met een challenge. Namelijk het lezen van 24 boeken. Mijn eerste gedachte was 100 boeken maar tussen studie en andere belangrijke zaken door weet ik niet of ik daar aan toe kom. Vandaar dat ik eerst inzet op 2 per maand, zodat ik het aantal later altijd nog op kan schroeven.

Ik heb al een klein lijstje met boeken die ik sowieso wil lezen, zoals het boek waarin ik nu bezig ben: Daar is hij weer (Er ist wieder da) van Timur Vermes. Maar er is ook nog genoeg ruimte voor boeken die in 2016 (wat raar om dat te typen) zullen verschijnen. En natuurlijk hou ik jullie op de hoogte van de boeken die ik heb gelezen 🙂

Hoeveel boeken wil jij dit jaar lezen of lees je liever niet?

Ps. Je kunt zo af en toe spieken hoeveel (en welke) boeken ik heb gelezen op mijn goodreads account (klik hier)

Pps. Ik las net ook nog dat vandaag het jaar van het boek wordt geopend, dus hé mooi toeval of niet.