Kliekjes

Sterrenstof (ster) – Recensie

Hoe heet het: Sterrenstof (ster) of, in het Engels, Stardust
Door wie: Neil Gaiman
Met welke uitgeverij: Luitingh in het Nederlands
Wanneer: 1998
Waarover: Ik vond op Goodreads een hele mooie omschrijving in het Engels dus bij deze. “Hopelessly crossed in love, a boy of half-fairy parentage leaves his mundane Victorian-English village on a quest for a fallen star in the magical realm. The star proves to be an attractive woman with a hot temper, who plunges with our hero into adventures featuring witches, the lion and the unicorn, plotting elf-lords, ships that sail the sky, magical transformations, curses whose effects rebound, binding conditions with hidden loopholes and all the rest.

Stardust is één van mijn favoriete films. Het verhaal wordt zo sprookjesachtig en mooi vertelt. De landschappen die worden getoond zijn prachtig. De filmmuziek is betoverend. En daarbij zit er ook nog een flinke dosis humor en actie in. Het mooie aan Stardust vind ik dat niets is zoals je verwacht. Een gevreesde kapitein blijkt zich graag om te kleden in vrouwenkleren en vaak speelt haat meer een rol in de relaties dan liefde. Juist daarom was ik enorm benieuwd naar het boek. Ik las overal dat het beter en mooier zou zijn dan de film. Gruwelijker ook: er zouden bloederige scènes in voorkomen. Toen ik een Nederlandse versie van het boek kon lenen besloot ik hem nu maar eens echt te lezen en zelf te bepalen wat ik er van vond.

Helaas kan ik er vrij kort over zijn: het viel mij tegen. Eén fout van mijn kant was de keus om in het Nederlands te lezen (normaal gesproken lees ik vooral in het Engels) want hierdoor veranderde het verhaal meteen in een kinderlijk sprookje met een paar explicietere seksscènes. Maar daarnaast miste ik een bepaalde magie en betovering in het verhaal, ik kwam er gewoonweg niet in. Er werd naar mijn idee veel vertelt over onnodige zaken en lang stilgestaan bij dingen die niet interessant waren. De gesprekken tussen Tristan en de ster waren helemaal niet zo vlot en leuk zoals in de film, eerder saai en voorspelbaar. Het duurde naar mijn idee lang voordat het verhaal goed en wel op gang kwam. Een hele tijd voelde het alsof Neil Gaiman een hoop leuke ideeën had maar niet goed wist welke richting hij op wilde. Een voorbeeld is het einde (goed voorbeeld, meteen beginnen bij het eind haha) in de film is dit vlot gedaan met actie en een mooi verhaal. In het boek voelde het alsof Gaiman twee hoofdstukken deed over het afronden van het verhaal omdat hij er ineens allemaal dingen bij vertelde.

Ik geef zelfs toe dat ik er soms een beetje doorheen heb gebladerd. Om een of andere reden greep het verhaal mij gewoon niet zo zoals de film en dat vond ik jammer. Het voelde een beetje alsof ik teleurgesteld werd door een trouwe vriend. Ik had zo’n zin om het boek te lezen, in de hoop dat de wereld van Stardust nog een keer zou betoveren, maar het haalde juist magie weg. Misschien door de taal, misschien omdat ik de film eerst heb gezien en films altijd vlotter zijn dan boeken.

Er waren ook wel positieve punten hoor. Zo werd de relatie tussen Tristan en ‘de andere wereld’ beter uitgelegd en onderbouwd. Je ziet hem wat dat betreft beter ontwikkelen. Maar ik denk dat dat het enige echt positieve was. Helaas. Misschien moet ik in de toekomst het boek nog een kans geven, dan wel in het Engels. Wie weet hoe ik er dan over denk.

Viel een boek jullie wel eens zo tegen, vergeleken met de verfilming?

Previous Post Next Post

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply Sas januari 27, 2016 at 11:13 am

    Ik heb nog nooit een film gezien die beter was dan het boek… Soms wel eens jammer.
    Sas onlangs geplaatst…7x Tips: Omgaan met teleurstellingenMy Profile

  • Reply Daenelia januari 27, 2016 at 1:24 pm

    … Het verbaast me niks dat Luijting weer eens een ontzettend goed boek door de kleutervertaalklas haalt. Dat doen ze wel vaker. Echt. Lees asjeblieft het origineel, want Gaiman kan écht schrijven. ECHT.
    Het boek is zelfs veel leuker dan de film, en ik vond de film ook al heel leuk!
    Lees dan The Graveyard Book, ook sprookjesachtig, en eigenlijk ook een kinderboek, maar dan is het ook echt een kinderboek (en eerlijk gezegd is Stardust ook wel een beetje voor 14 plus of zo. Want expliciete seksscenes kan ik me dan weer niet herinneren).
    Of; stap in het diepe en ga voor American Gods! Dat is géén kinderboek 🙂
    Luijting moet echt serieus wat doen aan hun vertalingen. Bagger.
    Daenelia onlangs geplaatst…Op mijn nachtkastje: eindelijk weer eens nieuwe boekenMy Profile

    • Reply Madelon januari 29, 2016 at 12:33 pm

      Oh dankjewel voor de tips 🙂 Ik ga hem zeker nog een keer lezen, helemaal na jouw enthousiaste bericht. Ik zal eens kijken naar andere boeken van hem!

  • Reply Saskia januari 27, 2016 at 4:34 pm

    Ja! Stardust is ook een van mijn favoriete films, ik houd zo van het sprookjesachtige. Heel mooi <3.
    Saskia onlangs geplaatst…Ik wil een gelukkig samengesteld gezin creërenMy Profile

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    %d bloggers liken dit: