Kliekjes

Uit den ouden doosch: Kleine helden in je slaapkamer

In den ouden doosch zijn berichten die ik zo eens in de zoveel tijd publiceer. Het zijn blogposts die van mijn oude, niet meer bereikbare, blog komen maar waarvan ik het jammer vind om ze te laten verdwijnen. De posts zijn vaak een beetje bewerkt, zo verwerk ik af en toe mijn huidige mening erin.

Gepubliceerd op 5 januari 2012.

Er is iets dat ik stom vind. Er zijn veel dingen die ik stom vind, maar één van die dingen is het feit dat meubels perse een alledaagse, ordinaire naam moeten hebben. Als je een willekeurige folder openslaat en doorbladert kom je er niet om heen. Een bed is geen gewoon bed, nee hij heet Job. Het dekbedovertrek heet Pieter, een boekenkast Billie en een nachtkastje Priscilla. Je kunt nooit alleen op je kamer zitten: Priscilla, Billie en Pieter zijn altijd bij je. Dat is vreemd. En ook ingewikkeld. Wat is er mis met een bed dat gewoon ‘bed’ het? Of, voor als je veel bedden verkoopt, bed 1 en bed B. Klein bed, bed met koelkast en wit bed. Dat zijn duidelijke namen. Dat is duidelijker dan:
“Ik heb bed Hendrik-Jan-Michiel-Josephus III.”
“Welk bed is dat?”
“Die met de koelkast. Dat weet je toch wel. Ik zei nog zo, Hendrik-Jan-Michiel-Josephus III.”

Nou noem ik (3 jaar later) soms de auto van mijn vader ook liefkozend Bakkus of mijn laptop Koetje II, maar dat is anders. Die namen zijn zelf gekozen. En ik vraag mij oprecht af wie er ooit op het idee is gekomen van vooraf en massaal (want er is nooit één bed dat Job heet) gekozen namen voor meubilair. Was het de meubelmaker die erg gehecht was aan zijn meubilair? Misschien voelde het als de zevenhonderd kinderen die hij nooit gehad heeft? Dat hij daarom maar besloot zijn stoelen, kasten en bedden namen te geven. Of de meubelmaker had juist heel veel kinderen. Zoveel dat hij niet goed meer wist wat de namen ook alweer waren. Daarom besloot hij zijn meubilair net zo te noemen, als een soort geheugensteuntje.

Een veel mooier idee vind ik dat al het meubilair vernoemd wordt naar mensen die niet vergeten mogen worden. Geen helden waar je altijd over leest, maar mensen die kleine, goede dingen hebben bereikt. Dat de meubelmaker deze kleine heldendaden opzocht en bewaarde. Iedere keer als hij een meubelstuk af had vernoemde hij het naar iemand die een kleins maar goeds had gedaan. Misschien was Job wel een jongen die zich inzette voor blinde weeskinderen. En is nachtkastje Priscilla vernoemd naar een arme moeder van vijf kinderen die toch iedere dag voor daklozen kookte. Of herdenkt de meubelmaker zijn eigen vader in de vorm van een dekbedovertrek.

Natuurlijk zou het logischer zijn dat bed Job zo heet omdat het leuk klinkt, makkelijk verkoopt en langer blijft hangen dan ‘bed met koelkast’. En natuurlijk worden bedden tegenwoordig gemaakt in massale fabrieken. Maar het idee dat ik omringd wordt door mensen die kleine heldendaden hebben gedaan, dat vind ik veel mooier.

Previous Post Next Post

You Might Also Like

3 Comments

  • Reply Shan januari 13, 2016 at 5:10 pm

    Hahah mooi verhaaltje! Dat viel me ook al op. Boekenkast Billy van de Ikea enzo. Why? Hihi
    Het was idd geinig geweest als daar een mooi verhaaltje aan vast zat. Had je nog meer reden om blij te zijn met je nieuwe aanwinst.

    Helaas voor sommigen geven ze ook mensennamen aan verschrikkelijke natuurrampen. Oorkaan Katrina bijvoorbeeld. Nou lekker dan, geef dan een fantasienaampje waar verder niemand last van heeft.. maarja.
    x
    Shan onlangs geplaatst…Je dreumes op de iPad: De dierenappMy Profile

    • Reply Madelon januari 15, 2016 at 1:11 pm

      Oh ja niet echt bij stilgestaan maar dat soort dingen hoeven van mij ook niet zulke namen. Nummers of iets dergelijks is ook prima!

  • Reply Charelle januari 13, 2016 at 9:59 pm

    Haha grappig! Ik heb daar nooit zo bij stilgestaan, maar wat dat betreft heb je groot gelijk! :’D
    Charelle onlangs geplaatst…Introvert Issues – Wat is het verschil tussen introvert en verlegen?My Profile

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    %d bloggers liken dit: