Het is klein en het babbelt

Aaawww je bent zoooo schattuuggg

Bijna een jaar geleden hobbelde ik naar de kroeg met een vriendin en kwam ik uren later terug uit de kroeg met een relatie. Nee, dat was niet de schuld van alcohol (oké misschien wel een beetje) maar juist allemaal goed uitgedacht en volledig bewust besloten. Lang verhaal kort ook zonder ervaring in relaties en met complete klunzigheid leer je beiden snel genoeg wat wel en niet kan in een relatie. Dingen die je wel en niet kunt zeggen. Zo moeten wij vrouwvolk niet te vaak vragen “Vind je me nou niet te dik?”. Ook al wil je graag een ‘nee’ horen, als je vaak genoeg zeurt krijg je vast een keer een ‘ja’ naar je hoofd geslingerd. En dan is er nog één ander klein puntje, zo heb ik uit ervaring geleerd, dat je niet te vaak moet zeggen.

Toen ik het één keer zei dacht vriendknul volgens mij nog dat het erbij hoorde. Dat je vriendin het gewoon één keer in de relatie zegt om aan te geven dat ze dwars door al je stoerheid en mannelijkheid heen kijkt en snapt dat jij, als man, stiekem ook babydiertjes en zwitsal-reclames leuk vindt. Maar na de 4000e “Aww je bent zó schattig” werd het toch wat minder leuk. Mannen, zo heeft mijn wetenschappelijke (kuchkuch) onderzoek bewezen, tolereren het niet als je ze ‘schattig’ noemt. Het woord kennen ze wel maar liever schrappen ze het meteen uit hun woordenboek. En puppyvergelijkingen zijn al helemaal uit de boze. Je mag niet naar ze kijken en zeggen: “Aww je bent net een puppy zo. Echt schattig.” Dan tast je hun mannelijkheid en stoerheid aan, aldus vriendknul.

Een stoere, mannelijke doch schattige puppy dan? Nee. Mocht ook niet. Hardcore puppy? Nee. Gewoon stoer, mannelijk en bierdrinkend. Zo moet meneer gezien worden. Het argument der argumenten luidde als volgt: “Niemand noemt mij schattig.” Nee natuurlijk niet stinkdier, daarvoor ben ik je vriendin.

En toch, dat zou een leuke alternatieve wereld zijn. De wereld waar mannen elkaar schattig noemen. Ik zie het al helemaal voor me. Een kroeg vol met mannen. Kisten aan en nog scherven in hun hand van de kapot geslagen bierflesjes. Ooglapje uit hun piratentijd nog om. En hun gevangenennummer groots op hun arm getatoeëerd. De mannen zien elkaar staan in de kroeg, steken hun middelvinger naar elkaar op en roepen dan geëmotioneerd: “Awwwww, Henk wat bén je toch schattig.”

“Ja, Hein jij bent ook zooooo schattuggg. Echt die rode wangetjes van je en die puppyoogjes. Mijn hart smelt, mag ik je adopteren?”. En Henk en Hein vallen elkaar huilend in de armen. ’s Avonds kijken ze samen naar Titanic.

Een betere wereld kan gewoon niet.

Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: